หลินหร่านมองสบตากับลู่เฟิงจากระยะไกล
สีหน้าของชายหนุ่มลึกลับอ่านไม่ออก ยังไม่ทันที่เธอจะเข้าใจความหมาย ก็เห็นร่างของเขาทรุดลงไป
ลู่เฟิงเป็นลมหมดสติอย่างกะทันหัน ล้มทับเคอเยียนถิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ทั้งคู่ล้มลงกับพื้น
"เฮ้ย!"
เคอเยียนถิงสบถออกมาด้วยความเจ็บปวด
หลินหร่านพุ่งเข้าไปประคองตัวลู่เฟิงขึ้นมา เห็นเขาหลับตาสนิท หมดสติไปแล้ว จึงรีบเรียกหาระบบทันที
"เป็นยังไงบ้าง?"
[เจ้าของร่างไม่ต้องห่วง พระเอกไม่เป็นไร อีกไม่กี่นาทีก็จะตื่น]
[ตรวจพบว่าจิตสำนึกของพระเอกเพิ่งฝ่าพลังพล็อตออกมาได้ ความทรงจำกำลังฟื้นฟู!]
[เจ้าของร่าง เราสำเร็จแล้ว!!]
[ภารกิจปล้นปลดล็อกสำเร็จ! เริ่มเดี๋ยวนี้! ค่าความรักปัจจุบันของพระเอก (99/100)]
ข่าวดีที่ระบบรายงานติดๆ กันทำให้หลินหร่านวางใจ
เธอเรียกจี้หลิงเซียวให้ช่วยหิ้วลู่เฟิงไปวางบนโซฟา
จี้หลิงเซียวไม่พูดพล่ามทำอะไร รีบเข้ามาช่วยทันที
หลังจากวางลู่เฟิงลงบนโซฟาแล้ว เขาถามขึ้นว่า "จะเรียกรถพยาบาลไหม?"
หลินหร่านพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ยังไม่ต้อง รอดูอีกสักครู่ก่อน นายไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะ"
จี้หลิงเซียวพยักหน้า "โอเค"
เคอเยียนถิงเงียบมองปฏิสัมพันธ์ของทั้งคู่จนจบ ก็เกิดความสงสัยขึ้นในใจ
มันดูไม่เหมือน...ความสัมพันธ์แบบนั้นเลย
เขาอดถามไม่ได้ "ระหว่างเธอกับจี้หลิงเซียวเป็นอะไรกัน? พวกนายไม่ได้จริงๆ ใช่ไหม?"