จากนั้นเสียงของระบบก็จริงจังขึ้นเล็กน้อย
[เศษพลังพล็อตได้นำจิตสำนึกของพระเอกไปยังมิติย่อย ซึ่งภายในมีโลกคู่ขนานหลายแห่ง]
[จากการตรวจสอบ จิตสำนึกของพระเอกอยู่ในร่างของเขาในชาติก่อน]
หลินหร่วนใจหนักอึ้ง "แล้วภารกิจของเราล่ะ?"
[ภารกิจของเรายังคงอยู่ แต่มีเงื่อนไขว่าจิตสำนึกของพระเอกต้องกลับมาที่นี่]
หลินหร่วนถอนหายใจ น้ำเสียงยังคงสงบ "ฉันทำอะไรได้บ้าง?"
[เสียใจด้วย เจ้าของร่าง ครั้งนี้เราทำอะไรไม่ได้เลย]
"อะไรนะ?"
[จิตสำนึกของพระเอกจะกลับมาที่นี่ได้ ก็ต่อเมื่อเขาตายในความหมายทางกายภาพในอีกโลกหนึ่ง นั่นคือการตายของร่างกาย]
[แต่เขาไม่รู้ว่าต้องตายถึงจะกลับมา ต่อให้เขาคิดออก ก็ไม่แน่ว่าจะมีความกล้าพอที่จะฆ่าตัวตาย]
[ที่สำคัญที่สุด พลังพล็อตเพื่อป้องกันไม่ให้เราล้มเลิกภารกิจของมัน จะพยายามทุกวิถีทางที่จะทำให้จิตสำนึกของพระเอกอยู่ในมิติย่อยนั้นต่อไป]
[ช่องทางที่เชื่อมต่อโลกนี้กับมิติย่อยจะเปิดเพียงเจ็ดวัน หลังจากเจ็ดวัน หากพระเอกยังไม่กลับมา ต่อให้เขาตายทางกายภาพก็กลับมาไม่ได้อีก]
[ที่นี่เจ็ดวัน ในมิติย่อยคือสามสิบวัน พระเอกต้องตาย ไม่ว่าจะด้วยตัวเองหรือจากสาเหตุอื่น ภายในสามสิบวัน]
[หากจิตสำนึกกลับมาไม่ได้ เขาจะเกิดภาวะสมองตายถาวรในโลกนี้ และเจ้าของร่างก็จะไม่สามารถทำภารกิจให้สำเร็จ และยังคงถูกพลังพล็อตโจมตีต่อไป]
[ข่าวดีเพียงอย่างเดียวคือ พลังพล็อตถูกเจ้าของร่างใช้ไปจนเกือบหมดแล้ว ต่อให้มันมุ่งเป้ามาที่เรา ก็ไม่สามารถโจมตีเราได้อย่างเด็ดขาด]
หลินหร่วนพยักหน้า "เข้าใจแล้ว"
[เจ้าของร่าง นายคิดว่า...พระเอกจะกลับมาได้ไหม?]