"ฉันตรวจสอบแล้ว" เซินหมานหรูเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน เปิดลิ้นชัก หยิบซองเอกสารออกมา
"ตลาดมืดต่างประเทศมีสารพิษต่อระบบประสาทชนิดหนึ่ง ฉีดเข้าไปแล้วจะทำลายเซลล์สมองภายใน 24 ชั่วโมง อาการดูเหมือนโรคสมองอักเสบเฉียบพลัน ต่อให้ช่วยชีวิตไว้ได้ก็จะทิ้งผลกระทบร้ายแรง—สติปัญญาถดถอย ความจำเสื่อม หรือแม้กระทั่งกลายเป็นคนนอนไม่รู้สึกตัว"
ลู่จื่อเย่หน้าซีด "นี่...มันเสี่ยงเกินไปมั้ง ถ้าเกิดถูกจับได้ขึ้นมา..."
"จับไม่ได้หรอก" เซินหมานหรูเปิดซองเอกสาร "สารพิษชนิดนี้จะถูกเมตาบอไลซ์ภายใน 48 ชั่วโมง แม้แต่การชันสูตรศพก็ตรวจไม่พบร่องรอย"
"แถมเรายังจัดฉากให้เป็น 'อุบัติเหตุ' ได้ด้วย—เช่น เขามีเรื่องกับคน แล้วจู่ๆ ถูกฉีดยา"
หล่อนพูดพลางหยิบรูปถ่ายออกมาจากซองเอกสาร แล้วโยนลงบนโต๊ะ
"คนนี้เป็นนักพนัน ติดหนี้สินก้อนโต เมียกับลูกอยู่บ้านนอก ให้เขาไปจัดการเรื่องนี้ เสร็จแล้วส่งทั้งครอบครัวไปอยู่ต่างประเทศ" เสียงของเซินหมานหรูสงบผิดปกติ
"ลู่เฟิงไปทำงานกลับบ้านทุกวัน มีโอกาสลงมือมากมาย"
ลู่จื่อเย่นิ้วมือสั่นเล็กน้อย
เซินหมานหรูรู้ว่าลูกชายเป็นเสือกระดาษ แต่ถ้าใจไม่แข็ง ตำแหน่งก็ไม่มั่นคง เธอต้องบังคับให้เขาเติบโต
เธอยิ้มอย่างอ่อนโยน แต่คำพูดที่เอ่ยออกมากลับน่าขนลุก
"จื่อเย่ ตระกูลลู่ต้องเป็นของลูกคนเดียว ใครที่คุกคามลูก คนนั้นต้องตาย"