การที่เอาตู้เก็บของของถานจี้หลี่มาเป็นต้นไม้อธิษฐานสอบกลางภาคกลายเป็นสิ่งที่ฮอตที่สุดในโรงเรียนสัปดาห์นี้
ในห้องของซวีเอินถังมีผู้หญิงอีกหลายคนเอาสายแดงอธิษฐานมาด้วย ฉวยโอกาสช่วงก่อนเข้าเรียนหรือช่วงพักเที่ยงไปที่แผนกนานาชาติ
คืนวันพฤหัสบดี ตอนที่ซวีเอินถังกำลังทำการบ้านอยู่ มือถือของเธอก็ดังขึ้น
เป็นเซี่ยหนิงโทรมา
โรงเรียนทดลองหลีเฉิงที่เธอเคยเรียนนั้นเคร่งครัดกว่าโรงเรียนอีจงที่เป่ยเฉิงมาก นักเรียนไม่ได้รับอนุญาตให้พกมือถือ
นักเรียนประจำอย่างเซี่ยหนิงกว่าจะได้แตะมือถือก็ต้องรอถึงบ่ายวันเสาร์ที่กลับบ้าน
สุดสัปดาห์ก่อน ซวีเอินถังยังคุยกับเธออยู่เลย
ตอนนี้ไม่ใช่วันหยุดสุดสัปดาห์ แต่เซี่ยหนิงกลับโทรหาเธอ
ซวีเอินถังนึกย้อนไป ชาติก่อนประมาณช่วงเวลาเดียวกันนี้แหละที่เกิดเรื่อง
เธอรับสาย
"หนิงหนิง เธอยุ่งอยู่ไหม?"
เสียงของเซี่ยหนิงดังมาจากในโทรศัพท์ ค่อนข้างอู้อี้ น้ำเสียงเรียบเฉยมาก
เรียบเฉยจนผิดปกติ ขาดความมีชีวิตชีวาที่เธอมีตลอดเวลา
ซวีเอินถัง: "ไม่ยุ่งเลย เอามือถือมาได้ยังไง?"
เซี่ยหนิง: "ฉันขอลากลับบ้านมา"
ซวีเอินถัง: "เกิดอะไรขึ้น?"
เซี่ยหนิงสะอื้นเล็กน้อย
ซวีเอินถัง: "หนิงหนิง?"
สองสามวินาทีต่อมา เซี่ยหนิงพูดทั้งน้ำตาว่า "พ่อแม่ฉันหย่ากันแล้ว"
ซวีเอินถัง: "หย่าตอนไหน?"
"วันนี้ตอนที่พวกเขาบอกฉัน ก็ทำเรื่องหย่าครบแล้ว" เซี่ยหนิงพูด "พ่อฉันบ่ายนี้ก็ออกจากบ้านไปแล้ว ทิ้งบ้านให้กับฉันกับแม่"