ซวีเอินถังไม่ได้เล่นเกมต่ออีกแล้ว แค่นั่งดูถานจี้หลี่กับอีกสองคนเล่นอยู่ข้าง ๆ
เวลาก็ผ่านไปเร็วอย่างนั้นแหละ
พอใกล้จะสักครึ่งคืน ซวีเอินถังกับพวกเขาก็แยกย้ายกันกลับ
ก่อนจะแยกกัน อวี้เฉินหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วพูดว่า "น้องเอินถัง เพิ่มเพื่อนหน่อยสิ ไว้วันหลังจะได้เล่นด้วยกันอีก"
หลังจากเพิ่มเพื่อนแล้ว ซวีเอินถังก็บอกลาพวกเขา
คนขับรถรออยู่ก่อนแล้ว
ขึ้นรถไปแล้ว ซวีเอินถังก็เปิดโทรศัพท์ดู
หน้าจอยังค้างอยู่ที่แชทกับอวี้เฉิน เธอแก้ชื่อที่ตั้งไว้ให้อวี้เฉิน เปลี่ยนเป็นชื่อจริงของเขา
แก้ไขเสร็จ ซวีเอินถังก็ออกจากหน้านั้น แล้วพบว่ารถยังจอดอยู่ที่เดิม ไม่ได้ขยับ
เธอรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
"ลุงหลี่—"
เพิ่งจะเอ่ยปากถาม ก็เห็นเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นนอกรถ
ประตูรถเปิดออก ลู่จินนั่งเข้ามา
ซวีเอินถัง: "คุณจะไปสวนฟู่ด้วยเหรอ?"
ลู่จินมองเธอแวบหนึ่ง "ยังไง ฉันไปไม่ได้เหรอ?"
ซวีเอินถังไม่ได้คิดแบบนั้นแน่นอน แค่ถามด้วยความเผลอปากเท่านั้น
ลู่จินพูดไปข้างหน้า "ไปได้แล้วลุงหลี่"
รถเคลื่อนตัวออกไป
คนสองคนที่นั่งเบาะหลังต่างก้มหน้าเล่นโทรศัพท์
ลู่จินตอบข้อความเสร็จ นิ้วชี้เขาผลักเบา ๆ โทรศัพท์หมุนไปหนึ่งรอบในมือ
เขาหันไปมองซวีเอินถังที่ก้มหน้าอยู่ "ส่งของขวัญลวก ๆ แบบนั้นให้ฉัน แสดงว่ายังจำเรื่องที่แล้วได้อยู่น่ะสิ"
ปลายนิ้วของซวีเอินถังชะงักไปเล็กน้อย