ลมหายใจของต้าหนิวสั่นระริก แต่เขาไม่ได้บอกให้จี้สวินหยุดพูดอีก เขาประคองกล้องให้มั่น
คอมเมนต์ถล่มทลาย—
[อายุยี่สิบสาม ยี่สิบสามบอกว่าร่างกายทรุดโทรมหนัก]
[เมื่อกี้เธอยังพูดเรื่องแต่งงานอยู่เลย!!! เมื่อกี้เธอยังทะลึ่งอยู่เลย!!!]
[อย่า อย่า อย่า อย่า...อย่าหลับตา...ขอร้องล่ะอย่าหลับตา—]
[ท่านจี้นี่อาเจียนเป็นเลือดครั้งที่เท่าไหร่แล้ว?! ทำไมเธอยังสู้อยู่ล่ะ?! กำลังเสริมล่ะ?! ไอ้คนทรยศล่ะ?!]
[วิดีโอนี้คือตอนเธออายุยี่สิบสาม ปีที่ยี่สิบเอ็ดบุกตะลุยชายแดนเหนือ ยี่สิบสามร่างกายทรุด ตอนนี้ยี่สิบหกแล้วไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน]
[เฮ้อ ผู้หญิงคนนี้นิสัยดื้อรั้นจริงๆ นะ!]
ภาพสั่นไหวอย่างรุนแรง
เสียงตะโกนของทีมแพทย์ดังใกล้ขึ้นเรื่อยๆ กลุ่มคนใส่เสื้อกาวน์ขาวตั้งเต็นท์สนามชั่วคราวขึ้นกลางสมรภูมิชายแดนเหนือ
กล้องไม่ได้ขยับเข้าไปใกล้ ต้าหนิวถูกกันไว้นอกเต็นท์
ในภาพเห็นผ้าใบเต็นท์ถูกลมพัดจนป่องออกมา เห็นเงาคนวุ่นวายอยู่ข้างใน ได้ยินเสียงเตือนเร่งด่วนจากเครื่องวัดหัวใจและเสียงเหล็กกระทบกันดังกริ๊ง
มีคนตะโกนว่า "ความดันตกหนักมาก!"
อีกเสียงหนึ่งยิ่งเร่งร้อน "อย่าให้เธอหลับตา...อย่าให้เธอหลับตา!"
ลมหายใจของต้าหนิวหนักมาก กล้องสั่นตลอดเวลา
วิดีโอตรงนี้ตัดฉับไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน เฟรมภาพกระโดดอย่างรวดเร็ว
พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว สีท้องฟ้าเปลี่ยนจากสีส้มแดงเป็นสีน้ำเงินเข้ม ไฟฉุกเฉินสว่างขึ้นนอกเต็นท์
เมื่อภาพกลับมาเป็นปกติ ต้าหนิวยังคงคุกเข่าอยู่นอกเต็นท์
มือของเขาชาไปหมดแล้ว กล้องเอียงลงบนพื้นทราย สิ่งที่ถ่ายติดได้มีเพียงแสงไฟและเงาคนที่สั่นไหวบนผ้าใบเต็นท์