แม่ของฉู่เฉินเยี่ยนนั่งอยู่บนพื้น ดูประหนึ่งไก่ที่ถูกน้ำสาดจนตัวเปียกโชก ร่างกายสั่นเทาไปทั้งตัว นางค่อยๆ หันศีรษะไปมองลูกชายของตน
ฉู่เฉินเยี่ยนยังคงคุกเข่าอยู่หน้าประตูใหญ่ โดยหันหลังให้กับนาง ตั้งแต่ที่แม่เริ่มด่าเขาจนถึงตอนนี้ เขาไม่เคยหันกลับมามองนางแม้แต่ครั้งเดียว
“เฉินเยี่ยน...” เสียงของนางแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ “กลับบ้านกับแม่เถอะ แม่ขอร้องล่ะ กลับบ้านกับแม่...”
ฉู่เฉินเยี่ยนไม่ขยับเขยื้อน
แม่ของฉู่เฉินเยี่ยนนั่งอยู่บนพื้นเป็นเวลานาน ฝูงชนที่มุงดูเริ่มแยกย้ายกันไป ป้าลี่แบกไม้กวาดขึ้นพาดบ่าแล้วหันหลังเดินกลับบ้านของตน ลุงจ้าวหนีบไม้ปัดขนไก่ไว้ใต้รักแร้ ใช้ไม้เท้าค้ำยันเดินจากไปอย่างช้าๆ
เฒ่าหวังจากร้านน้ำเต้าหู้แบกทัพพีเหล็กขึ้นพาดบ่า ก่อนจะจากไปก็หันมามองฉู่เฉินเยี่ยนที่ยังคุกเข่าอยู่ แผ่วถอนหายใจ สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร
ตรอกกลับมาเงียบสงบ รอยน้ำบนพื้นค่อยๆ ซึมหายลงไปตามร่องพื้นหินเขียว
แม่ของฉู่เฉินเยี่ยนพยุงตัวยืนขึ้นโดยพิงประตูรถ เสื้อผ้าที่เปียกชื้นติดแน่นกับร่าง ส้นสูงที่สวมอยู่เหยียบลงไปในน้ำส่งเสียงดัง เปียกๆ
นางดึงประตูรถเปิด นั่งลงที่เบาะคนขับ สตาร์ทเครื่องยนต์ รถเก๋งสีเทาคันนั้นสั่นสะเทือนเล็กน้อย ท่อไอเสียพ่นควันขาวออกมา แล้วค่อยๆ ขับออกจากปากตรอกไป
ฉู่เฉินเยี่ยนยังคงคุกเข่าอยู่ที่เดิม ไม่หันกลับมามองแม้แต่น้อย
รถของแม่ของฉู่เฉินเยี่ยนเพิ่งจะออกไปได้ไม่ถึงสามนาที เทรนด์เร่งรีบก็แตกเป็นเสี่ยงๆ
ไม่ใช่แค่เพราะคลิปถ่ายทอดสดที่เธอถูกสาดน้ำเท่านั้น คลิปนั้นก็แพร่สะพัดอยู่ทั่วไป มีคนตัดภาพตอนที่นางนั่งอยู่บนพื้นทั้งตัวเปียกโชก ร้องไห้โฮเสียงดัง พร้อมด้วยคำบรรยายว่า “ภรรยาคุณชายฉู่ทำพลาดต่อหน้าต่อตาทุกคน”
มีคนทำภาพจี้เสี่ยวหยูที่กำลังสาดน้ำเป็นภาพเคลื่อนไหว พร้อมใส่เอฟเฟกต์เสียงระเบิด คอมเมนต์เต็มไปด้วยข้อความว่า “รุ่นน้องตระกูลจี้เท่สุดๆ” “เลือดบริสุทธิ์กดข่ม” “นี่แหละวิธีที่ถูกต้อง”