นั่นคือเอกสารแฟ้มของซูเฉิง:
ซูเฉิง รหัสแฝง “พ่อค้าชา” สายลับกองทัพ สิบสองปีก่อนขณะปฏิบัติภารกิจแทรกซึม ตัวตนถูกเปิดเผย ถูกผลักตกหน้าผา เสียชีวิตในหน้าที่
ฉู่เฉินเยี่ยนอ่านเอกสารนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ ตั้งแต่งานบันทึกภารกิจของซูเฉิง ไปจนถึงรายงานการตรวจสอบที่เกิดเหตุตอนเขาสละชีวิต จากระดับความลับของแฟ้มสายลับ ไปจนถึงมาตรการคุ้มครองครอบครัวผู้เสียชีวิตของกองทัพหลังภารกิจสิ้นสุดลง
ช่องมาตรการนั้นว่างเปล่า
ไม่มีใครคุ้มครองครอบครัวผู้เสียชีวิตของซูเฉิง เพราะตัวตนของซูเฉิงไม่เคยถูกเปิดเผย เขาตายในที่มืด ภรรยาและลูกสาวของเขามีชีวิตอยู่ในที่มืด พวกที่ตามล่าเขาก็ซ่อนตัวอยู่ในที่มืดเช่นกัน
ซูเฉิงตายได้สองปี ซูมู่ก็ป่วยตาย ก่อนตายได้ส่งซูอิ่งเข้าตระกูลจี้ เพราะเธอหาที่ปลอดภัยกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว
เขาอ่านมาถึงตรงนี้ ก็คิดขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง หกปีก่อนที่ชายทะเล หลังก้อนหินมีปืนสไนเปอร์ซ่อนอยู่
มือปืนนั่นต้องการฆ่าซูอิ่ง คนพวกนั้นตามหาเธอเจอแล้ว
ฉู่เฉินเยี่ยนเงียบไปอีกนาน หลังจากนั้นเขาก็เปิดคอมพิวเตอร์ ส่งข้อความถึงทีมทนายของตระกูลฉู่
ส่งเสร็จก็หยิบกระดาษที่เครื่องพิมพ์พ่นออกมากำในมือ แล้วผลักประตูห้องของซูอิ่งเข้ามา
ซูอิ่งนั่งอยู่ที่ขอบเตียง
สองวันนี้เธอไม่ออกจากห้อง ม่านปิดไว้ ไฟก็ไม่ได้เปิด ทั้งตัวห่ออยู่ในแสงสีเทามัว ๆ
พอเห็นฉู่เฉินเยี่ยนเข้ามา เธอเงยหน้าขึ้น ในดวงตามีแววหวังริบหรี่วาบผ่าน แต่แววหวังนั้นแหลกสลายทันทีที่เห็นเอกสารในมือเขา