จี้หมิงในชุดจงซานสีดำลงจากรถ ตามด้วยคนอีกสิบกว่าคน แบกผ้าขาวผืนใหญ่มาผืนหนึ่ง
พวกเขากางผ้าออก แล้วยึดติดกับพื้นที่ว่างกว้างหน้าบ้านตระกูลฉู่
ตำแหน่งของผ้าอยู่ตรงข้ามกับประตูใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลฉู่พอดี ทำให้ไม่ว่ามองจากหน้าต่างบานไหนในห้องรับแขกของตระกูลฉู่ ก็จะเห็นภาพที่จะปรากฏบนผืนผ้านั้น
จี้หมิงรับไมโครโฟนจากลูกน้อง ทดสอบเสียง แล้วมองไปที่ประตูที่ปิดสนิทของตระกูลฉู่
"ตระกูลฉู่ ข้าคือจี้หมิง พี่ใหญ่ของจี้สวิน ตระกูลจี้รอพวกเจ้าอยู่หลายวัน พวกเจ้าไม่มีการชี้แจงใดๆ เรื่องของหลานสาวข้า จะจบลงง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้!"
"คืนนี้สองทุ่ม คนที่ปล่อยวิดีโอนั้นจะเปิดวิดีโอตรงเวลา ข้าจี้หมิงจะยืนอยู่หน้าบ้านพวกเจ้า ตั้งผืนผ้านี้ไว้ แล้วเปิดให้พวกเจ้าดูต่อหน้าทุกคน!"
เขาวางไมโครโฟนลง มีคนยื่นเก้าอี้พับให้
เขาไม่นั่ง ยืนอยู่ตรงนั้น เอาแขนกอดอก เหมือนเสาเหล็กที่ปักลงบนพื้น
ผู้คนมากขึ้นเรื่อยๆ ข่าวแพร่กระจายเร็วกว่าสายไฟเสียอีก
ผู้เฒ่าผู้แก่จากครอบครัวทหารการเมืองในนครเหนือต่างถือไม้เท้ามา มีคนจำได้ว่าหญิงชราผมขาวคนหนึ่งเป็นภรรยาม่ายของนายพลที่ล่วงลับไปแล้ว ปกติไม่ค่อยออกจากบ้าน วันนี้มีคนประคองมายืนอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน มือกำผ้าเช็ดหน้าไว้แน่น
สมาคมทหารผ่านศึกเดินแถวกันเข้ามาอย่างเป็นระเบียบ ยืนเป็นสองแถวหน้าบ้านตระกูลฉู่ พอมีคำสั่ง ก็พร้อมใจกันทำความเคารพ