เมื่อได้ยินดังนั้น ฟูเหยียนสิงก็หันไปมองเธอ
สายตานั้นไร้ซึ่งอารมณ์ แต่กลับทำให้หัวใจของหลินหยวนเย็นวาบไปครึ่งหนึ่ง
“งั้นคุณเลือกชิ้นอื่นเถอะ ชิ้นนี้ให้เธอ”
หลินหยวนอ้าปากเหมือนอยากพูดอะไร แต่สุดท้ายก็อดกลั้นไว้
เธอรู้จักนิสัยของฟูเหยียนสิงดี
แม้ภายนอกจะดูเย็นชาและสูงส่ง แต่ภายในกลับมีความต้องการควบคุมและสัญชาตญาณหวงอาณาเขตอย่างรุนแรง
สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดคือการที่คนอื่นคัดค้านการตัดสินใจของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
หากเธอโต้เถียงกับเขาในเวลานี้ ก็มีแต่จะทำให้เขารำคาญ
เธอไม่ควรเห็นแก่เรื่องเล็กจนเสียเรื่องใหญ่
“ค่ะ งั้นฉันขอดูชิ้นอื่นก็ได้”
เสิ่นฮวาที่ยืนอยู่ด้านข้างมองท่าทีฝืนสงบของหลินหยวนแล้ว ในใจก็อดชื่นชมไม่ได้
ความอดทนของคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหลินคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ มิน่าถึงอยู่ข้างกายฟูเหยียนสิงมาได้ตั้งครึ่งปี
ไม่แปลกที่ได้เป็นตัวเอกหญิง
ฟูเหยียนสิงเดินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ พนักงานใส่กำไลหยกลงในกล่องผ้ากำมะหยี่อย่างประณีต แล้วส่งให้ด้วยสองมือ
เสิ่นฮวาบอกให้ฟูเหยียนสิงเปิดฝากล่อง หยิบกำไลหยกสีเขียวมรกตออกมา จากนั้นยื่นมือไปตรงหน้าเขาแล้วแกว่งเบา ๆ
“ช่วยสวมให้ฉันหน่อย”
ฟูเหยียนสิงจับข้อมือเธอไว้ แล้วค่อย ๆ สวมกำไลเข้าไปอย่างระมัดระวัง
นิ้วของเขาเรียวยาวและอบอุ่น ยามสัมผัสผิวของเธอเต็มไปด้วยความอ่อนโยนทะนุถนอม
เมื่อสวมกำไลหยกแล้ว สีเขียวมรกตยิ่งขับให้ข้อมือของเสิ่นฮวาขาวผ่องเนียนละเอียด ดูงดงามอย่างยิ่ง