เสิ่นฮวาเดินตามจุดเนื้อเรื่องมายังทางเดินร่มไม้เบื้องหลังอาคารเรียนรวมของมหาวิทยาลัยเอ
ตามที่บันทึกไว้ในต้นฉบับ สวี่ยางวันนี้ไม่มีเรียนคาบสองช่วงเช้า เธอจะเดินผ่านทางนี้ แล้วถูกโจวว่านถังดักรอ
เธอมาถึงก่อนเวลาราวยี่สิบนาที นั่งลงบนม้านั่งริมทาง พลางเลื่อนดูมือถือพลางรอคน
เสิ่นฮวารอไปสิบนาที แต่สวี่ยางก็ยังไม่มา
รออีกห้านาที ก็ยังไม่มาอยู่ดี
เธอขมวดคิ้ว ก้มมองเวลาบนหน้าจอมือถือ
ตามหลักแล้วสวี่ยางน่าจะมาถึงแล้ว หรือว่าวันนี้มีการเปลี่ยนตารางเรียน?
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
หรือว่าเพราะเธอนอนกับตัวเอกชาย จนเกิดผลกระทบผีเสื้อขึ้น?
ขณะที่กำลังจะลุกไปดูที่ใต้ตึกเรียน หางตาก็เหลือบเห็นเงาร่างคุ้นตาเข้าโดยพลัน
ชายหนุ่มรูปร่างสูงเพรียวสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว เดินผ่านมุมอาคารเรียนรวม กำลังจะลับหายไปตรงหัวมุม
สายตาของเสิ่นฮวาจับอยู่ที่เส้นผมสีขาวอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา รูม่านตาหดเกร็งขึ้นทันที
นั่นคือ 001 หรือ?
หัวใจของเสิ่นฮวาเต้นแรงขึ้นมา เธอลุกจากม้านั่งโดยไม่รู้ตัว แล้ววิ่งตามไปทางนั้น
เธอนึกว่าเขาจะไม่มาที่โลกนี้เสียแล้ว คงต้องพึ่งตัวเอง
เสิ่นฮวาวิ่งผ่านทางเดิน อ้อมแปลงดอกไม้ ไล่ตามเงาสีขาวนั้นไปเรื่อย ๆ
อีกฝ่ายเดินเร็วมาก เธอมองเห็นเพียงแผ่นหลังเลือนรางอยู่ไกล ๆ แต่ทุกครั้งที่เกือบจะตามไม่ทัน เขาก็จะปรากฏขึ้นในระยะสายตาอีกครั้งพอดี ราวกับจงใจนำทางเธอ
001 เป็นอะไรกันแน่?
กำลังเล่นซ่อนหาฉบับปรับปรุงกับเธอหรือไง?
เธอไล่ตามเขาผ่านเขตอาคารเรียนอันเงียบสงัด อ้อมตึกทดลองเก่าที่ถูกทิ้งร้าง ก่อนจะมาหยุดอยู่หน้าห้องเก็บอุปกรณ์กีฬาที่ซ่อนอยู่ในมุมหนึ่ง