เขาไม่กล้าหายใจ กลัวว่าจะรบกวนผู้ที่อยู่ในสระบัว
แต่หลิ่วอวี่อันกลับลืมตาขึ้นมา อาจเป็นเพราะได้รับบาดเจ็บ ดวงตาของเขาจึงดูเลื่อนลอยเล็กน้อย มองมาอย่างไม่ทันระวังตัว
แค่ถูกมองเพียงแวบเดียว เสวียนตู้ก็ลนลานจนอยากหาช่องมุดดินหนี
คนผู้นี้... กำลังอาบน้ำอยู่ที่นี่หรือ?
จู่ ๆ เขาก็บุกเข้ามา คนผู้นี้จะคิดว่าเขามีเจตนาร้ายหรือไม่?
เสวียนตู้ไม่ได้คิดเลยสักนิดว่า "เหตุใดคนผู้นี้จึงปรากฏตัวในน้ำพุวิญญาณของสำนักเซียวเหยาได้" กลับกังวลว่าตัวเองจะสร้างภาพลักษณ์ที่ไม่ดีให้อีกฝ่าย
หลิ่วอวี่อันรู้สึกกระตุกที่หว่างคิ้ว เขาควรอธิบายอย่างไรดี?
ทำไมถึงต้องเป็นลูกกลมมารนี่ที่มาเห็นตัวจริงของเขาด้วยนะ?
"เจ้า..."
ยังพูดไม่ทันจบ เสวียนตู้ก็หันหลังให้อย่างลนลาน น้ำเสียงสูงขึ้นมาทันที "ข้าไม่ได้ตั้งใจ!"
หลิ่วอวี่อันค่อย ๆ ผุดเครื่องหมายคำถามขึ้นในใจ
เหตุใด... เขาถึงสัมผัสได้ถึงแววเขินอายจากสีหน้าของพระเอกผู้นี้?
เสวียนตู้พูดเร็วปรื๋อ "ข้าไม่รู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่ ไม่ได้ตั้งใจแอบดูแน่นอน!"
หลิ่วอวี่อันกระแอมเสียงหนึ่ง ก้าวออกจากสระ หยิบเสื้อนอกสีเขียวคลุมร่าง
ดูเหมือนเจ้าหนุ่มนี่จะไม่ได้สงสัยในตัวตนของเขา
"ข้า... เอ่อ ข้าไม่ได้ว่าเจ้า ไม่ต้องโทษตัวเอง" หลิ่วอวี่อันเลือกใช้คำอย่างระวัง "เจ้า... มาที่นี่ทำอะไร?"
เสวียนตู้ถอนหายใจโล่งอก แต่ก็ยังไม่กล้ามองเขา "เจ้าใส่เสื้อเรียบร้อยแล้วหรือยัง?"