ในทันใดนั้น เซี่ยเจวี๋ยรู้สึกได้ว่ามือเล็ก ๆ ของตนถูกผู้ใดผู้หนึ่งจับกุม แล้วยังนำไปวางบนฝ่ามือคลึงเบา ๆ
เซี่ยเจวี๋ยหันหน้ามอง ก็สบเข้ากับแววตาอ่อนโยนของฉินจิ่วเวยพอดี
ฉินจิ่วเวยยิ้มอ่อนโยนให้เขา จากนั้นก็หันไปมองฮูหยินโหว
"เจวี๋ยเกอร์ม้ามพร่องแต่กำเนิด เหตุนี้เมื่อก่อนจึงรับประทานอาหารไม่เจริญอาหาร สีหน้าจึงเหลืองซีด"
"สวรรค์เงินไม่เพียงบำรุงกระเพาะ เสริมลมปราณ ยังช่วยปรับสมดุลม้ามและกระเพาะด้วย สองวันนี้ข้าจะนวดท้องน้อยให้เขาทุกวัน ให้ดื่มโจ๊กลูกเดือยผสมสวรรค์เงิน"
ฉินจิ่วเวยอธิบายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน จากนั้นพลางชี้ไปยังโจ๊กข้าวตรงหน้าเซี่ยเจวี๋ยที่ใกล้จะหมดถ้วยแล้ว
"เมื่อวานเจวี๋ยเกอร์ดื่มโจ๊กข้าวเพียงครึ่งถ้วย แต่วันนี้ใกล้หมดถ้วยหนึ่งแล้ว เห็นได้ชัดว่าสวรรค์เงินมีประโยชน์ต่อเขา"
ฮูหยินโหวส่งเสียงเหอะเย็นชา แววตาฉายแววกังขา
นางไม่เชื่อคำพูดอ่อนหวานของฉินจิ่วเวยแม้แต่น้อย
นางเลี้ยงดูเด็ก ๆ มาหลายคนด้วยตนเอง!
สตรีที่ไม่เคยมีบุตรอย่างฉินจิ่วเวย จะเข้าใจวิธีเลี้ยงดูเด็กได้ดีกว่านางหรือ?
เซี่ยหว่านหนิงที่อยู่ด้านข้างก็คิดเช่นเดียวกัน
นางจ้องเขม็งไปที่ฉินจิ่วเวย น้ำเสียงแหลมสูงก้องขึ้น
"ใครจะรู้ว่าเจ้าอาจลอบป้อนยาอะไรให้เขาอยู่เบื้องหลัง! ปากว่าเป็นการปรับสมดุล แต่ที่จริงคือการทำร้าย!"