หนานสวี่พบว่าตัวเองผิดปกติในเช้าวันหนึ่งที่แสนธรรมดา
วันนั้นเธอกำลังนั่งยอง ๆ ผูกเชือกรองเท้าอยู่ตรงโถงทางเข้า ตอนย่อตัวลงก็ยังดี ๆ อยู่ แต่พอลุกขึ้น จู่ ๆ ภาพตรงหน้าก็มืดวูบ ร่างทั้งร่างโงนเงนไปสองสามที เกือบหน้าคะมำใส่ตู้รองเท้า
ฉินลี่ชวนตาไวมือเร็วคว้าแขนเธอไว้ ฝ่ามือประคองเอวด้านหลังให้เธอยืนมั่นคง คิ้วขมวดเข้าหากันทันที
“เป็นอะไรไป”
“มะ...ไม่เป็นไร... อาจจะแค่น้ำตาลในเลือดต่ำ ลุกเร็วไปหน่อยตอนเช้า”
หนานสวี่ส่ายหัวสองสามทีเพื่อให้หายเวียนศีรษะ แล้วโบกมือให้เขา
“คุณรีบไปทำงานเถอะ วันนี้มีประชุมสำคัญไม่ใช่เหรอ”
สายตาของฉินลี่ชวนค่อย ๆ เลื่อนจากใบหน้าเธอลงมา ก่อนจะหยุดอยู่ที่มือซึ่งกุมท้องน้อยของเธอไว้
แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่ทันสังเกตว่าตัวเองยังอยู่ในท่าเดิม ฝ่ามือแนบอยู่บนท้องโดยไม่รู้ตัว
รูม่านตาของฉินลี่ชวนไหววูบ
“วันนี้ไม่ไปบริษัทแล้ว”
“เอ๊ะ? แล้วประชุมนั่น...”
“ให้ฉินโจวประชุมแทน”
พูดจบเขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมาโทรศัพท์ สั่งงานสั้น ๆ สองสามคำ พอวางสายก็อุ้มหนานสวี่ขึ้นแนวนอนทันที แล้วหมุนตัวเดินขึ้นชั้นบน
หนานสวี่ถูกอุ้มจนมึนงงไปหมด
“คุณทำอะไรน่ะ! ฉันไม่เป็นไรจริง ๆ!”
ฉินลี่ชวนวางเธอลงบนเตียง แล้วค้นหยิบของชิ้นหนึ่งจากลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง
ทันทีที่หนานสวี่เห็นกล่องใบเล็ก ดวงตาก็เบิกกว้าง
“คะ...คุณซื้อที่ตรวจครรภ์มาตั้งแต่เมื่อไหร่?!”
“อาทิตย์ก่อน”
“อาทิตย์ก่อน?! คุณซื้อไว้ตั้งแต่อาทิตย์ก่อนเลยเหรอ?!”
“อืม”
ฉินลี่ชวนแกะกล่อง หยิบคู่มือออกมาอ่านรอบหนึ่ง จากนั้นก็ยื่นที่ตรวจครรภ์ให้เธอ แล้วนั่งยอง ๆ ข้างเตียงเงยหน้ามองเธอ