[0] เมื่อมองออกไป ก็เห็นแต่ผู้ชายเปลือยท่อนบนกำลังโต้คลื่นอยู่ในทะเล
[1] พวกเขาล้วนเป็นทหารเรือร่างสูงใหญ่ บ้างก็ชูถังไม้หนักอึ้งไว้ในน้ำแล้วดำน้ำพลิกตัวไปมา บ้างก็ถือธนูหน้าไม้ยิงเป้ากลางน้ำ
[2] “ว้าว ผู้ชายเยอะจัง!”
[3] ผู้ชายร่างกายแข็งแรง สูงใหญ่กำยำเต็มไปหมด!
[4] “ใช่ไหมล่ะ หนุ่ม ๆ เมืองเสวียนเฉิงของเราไม่แพ้หนุ่ม ๆ แถบเหอซีเลยสักนิด!”
[5] “พวกเขากินอะไรกันนะ ถึงได้แข็งแรงกันขนาดนี้?” อาหมานรู้สึกสงสัย
[6] ก่อนหน้านี้ตอนอยู่เมืองหนิงโจว เธอเคยได้ยินว่าพวกขุนนางในชนเผ่าเร่ร่อนกินเนื้อดื่มนมมาตั้งแต่เด็ก รูปร่างแข็งแรงไม่แพ้คนเถื่อน แรงเยี่ยงวัว ไม่หวั่นแม้ต้องเผชิญความหนาวเหน็บ
[7] “เมืองเสวียนเฉิงของเราติดกับเมืองสุยโจว ฝนตกชุก แถมเสบียงอาหารก็มีเพียงพอ ทุกคนกินอิ่มท้อง ถึงจะมีเนื้อหนังแข็งแรงได้”
[8] “คุณหนูอาหมาน พวกเราได้ยินมาว่ามีสาว ๆ ในเมืองหลวงบางคนจงใจลดอาหาร เพื่อรักษารูปร่างให้ผอมเพรียว เรื่องนี้จริงหรือเจ้าคะ?”
[9] “คุณหนูอาหมาน สาว ๆ ในเมืองหลวงขาวผ่องผุดผาดกันทุกคนเลยหรือเจ้าคะ?”
[10] พวกนางไม่เคยไปเมืองหลวงกันสักคน เมืองหลวงมั่งคั่งหรูหราเหลือเกิน ที่นั่นมีแต่เหล่าผู้สูงศักดิ์อยู่รวมกันเต็มไปหมด
[11] อาหมานพยักหน้า “ก็ประมาณนั้น แต่บ้านคนธรรมดาก็เหมือนกันหมดแหละ กินอิ่มครบสามมื้อก็ถือว่าดีแล้ว”
[12] เมื่อก่อนตอนที่เธอติดตามจ้าวเย่เข้าวัง เธอสังเกตเห็นว่าเหล่าผู้สูงศักดิ์ในวัง โดยเฉพาะพวกนาง มักจงใจกินให้น้อยลง
[13] ถึงอย่างนั้น แม้พวกนางจะกินน้อย แต่อาหารทุกอย่างก็ล้วนเป็นของชั้นเลิศ