รถจักรยานไฟฟ้าออกจากหมู่บ้านซวงเฟิงถุน แล่นไปตามถนนชนบทมุ่งหน้าสู่ตัวอำเภอตงหนิง สมองของหม่าซ่วยถึงได้ปลอดโปร่งเต็มที่
สายลมยามเช้าพัดสวนเข้าในเสื้อ หนาวจนเขาสะท้าน แต่ก็พัดพาความคิดฟุ้งซ่านในหัวหายไปไม่น้อย
วิชาประสานสมานนี่มันชักจะชวนขนลุกเกินไปแล้ว
ทุกครั้งที่เข้าใกล้ผู้หญิง วิชานี้ก็หมุนเวียนคลั่งราวกับถูกสาป ควบคุมไม่ได้เลยสักนิด
แล้วพอหมุนเวียนเสร็จ พลังบำเพ็ญของเขาก็เพิ่มขึ้นจริง ๆ ถึงจะเพิ่มไม่มากต่อครั้ง แต่ก็รู้สึกได้ชัดว่าพลังปราณในตันเถียนเข้มข้นขึ้นอีกเล็กน้อย
เทพธิดาสวรรค์ชั้นเก้าบอกว่านี่คือวิชาที่ "เกี่ยวข้องกับกฎหยินหยางสูงสุด" ดูจากตอนนี้แล้ว "กฎหยินหยางสูงสุด" ก็คงหมายถึงตามตัวอักษรนี่แหละ
หม่าซ่วยยิ้มขมขื่น แล้วดึงสมาธิกลับมาจดจ่อกับเรื่องสำคัญ
เข้าอำเภอวันนี้ ก็เพื่อจัดการกับของที่ได้จากหมีตัวนั้นเป็นหลัก
ถุงดีหมี อุ้งตีนหมี หนังหมี สามอย่างนี้คุ้มค่าที่สุด โดยเฉพาะถุงดีหมี ในตลาดมืดขายได้เป็นร้อย ๆ หยวนต่อกรัม
แต่ของพวกนี้ล้วนเป็นของต้องห้าม ช่องทางถูกกฎหมายปล่อยของไม่ได้เลย ต้องผ่านตลาดมืดเท่านั้น
ตลาดมืดอยู่ทางเหนือของอำเภอตงหนิง ห่างจากตัวเมืองไปห้ากิโลเมตร ในป่าเก่าแก่แถบที่ราบเชิงเขาฉางไป๋
หม่าซ่วยเคยได้ยินชาวบ้านคุยโวว่า ที่นั่นมีคนอยู่ประจำ ค้าขายของที่ไม่ให้ใครรู้เห็นโดยเฉพาะ
สัตว์ป่า อาวุธปืน รถโจรกรรม มีทุกอย่าง
ตลาดมืดก็มีกฎของตลาดมืด มีคนคุมกฎ มีคนเฝ้ายาม