"ไอ้หนู หนีเก่งนี่หว่า" จากซานตานาลงมาเป็นชายหัวโล้น สร้อยทองเส้นโตกว่าปลอกคอหมาอีก
เขาแสยะยิ้ม เผยฟันเหลืองคราบ "ทิ้งเป้ แล้วไสหัวไป วันนี้พ่ออารมณ์ดี จะไม่รื้ออะไหล่แก"
หม่าซ่วยไม่พูดอะไร ลงจากมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าช้า ๆ วางเป้สะพายหลังลงพื้น
ตัวเองสู้ตายกับหมีดำ แบกกลับบ้านมาชำแหละ แล้วยังจ่ายค่าเข้า 1,000 หยวนเพื่อมาขายที่ตลาดมืด
ถ้าถูกไอ้หมานี่ปล้นไป ตัวเองจะไม่เป็นตาอยู่หรอก?
เมื่อกี้ประเมินดูแล้ว พวกมันไม่มีใครพกปืน หม่าซ่วยกะว่าตัวเองน่าจะสู้ไหว
อย่างเลวร้ายก็แค่สู้ไม่ได้ ยังหนีได้อยู่ดี
ถ้ายอมอ่อนข้อง่าย ๆ แค่นี้ จะบำเพ็ญเซียนได้ยังไง
"ไง จะขัดขืน?" หัวโล้นหัวเราะเยาะ กวักมือไปข้างหลัง "พวกเอ็ง สอนมารยาทมันหน่อย"
สี่คนด้านหน้าขยับตัวพร้อมกัน
มีดฟัน 2 เล่ม ท่อเหล็ก 1 ท่อน ฟาดลงมาจาก 3 ทิศทางใส่หม่าซ่วยเต็มหน้า
หม่าซ่วยบิดตัวหลบ มีดฟันผ่านปลายจมูกไปนิดเดียว พัดเอาลมหนาววาบ
เขาฉวยข้อมือคนถือมีด กระชากเข้ามา ศอกกระแทกใส่ท้องอย่างแรง
"อ๊าก!"
คนคนนั้นหน้าบิดเบี้ยว มีดฟันหลุดมือ
หม่าซ่วยคว้ามีดฟันไว้ กลับมือยกกัน "แกร๊ง!" เสียงกระทบกันดังสนั่น ขัดขวางมีดฟันอีกเล่ม
ประกายไฟกระจาย สั่นจนมือชา
"มีแววนิดหน่อย" หัวโล้นหรี่ตา ล้วงกระบองยืดหดออกมาจากอก "พร้อมกันเลย อย่าเล่นตัวต่อตัวกับมัน"
เก้าคน ล้อมเข้ามาพร้อมกัน
หม่าซ่วยหันหลังชนมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า นัยน์ตาคมกริบกวาดมองทุกคน
ซ้ายนั่นไอ้ผอมสูง ฝีเท้าลอย ๆ ฐานล่างไม่มั่นคง เป็นพวกขี้โม้
ขวานั่นเจ้าเตี้ยอ้วน แรงดุแต่เชื่องช้า หมุนตัวหนืด ๆ
ตรงหน้าไอ้ที่ถือหน้าไม้ น่ากลัวสุด แต่หน้าไม้กวาดขึ้นลำช้า ขอแค่ไม่ให้มันเล็งถูก...