ตอนที่ 108 ความเปลี่ยนแปลงของหลิวซูเฟิน

หม่าเต๋อโฮ่วสภาพยับเยินขนาดนั้น ชาตินี้ก็คงไม่สามารถให้ความสุขกับหลิวซูเฟินได้อีก

หลิวซูเฟินก็คงต้องอยู่เป็นม่ายทั้งเป็นไปตลอดชีวิต

แบบนั้นไม่ได้นะ

ปล่อยให้ของดีร่วงโรยไปเสียดายแย่!

เหตุผลเฮือกสุดท้ายของหม่าซ่วยพังทลาย ไม่แยแสอะไรอีกต่อไป

"พี่สะใภ้ ข้าน้อยรับคำสั่ง!"

......

คัมภีร์ประสานสมานทำงานอย่างเงียบงันในกายของทั้งสอง พลังปราณพลิ้วไหวดุจเส้นไหม ในยามที่ผิวกายสัมผัสกันก็หลั่งไหลอย่างเป็นธรรมชาติ

หม่าซ่วยสัมผัสได้ถึงกระแสลมปราณอุ่นร้อนที่พลุ่งออกจากตันเถียน ไหลไปตามเส้นลมปราณสู่แขนขาและทั่วร่าง แล้วผ่านเข้าสู่ร่างของหลิวซูเฟินทางปลายนิ้ว วกวนอยู่ภายในกายของนางรอบหนึ่ง ก่อนจะหวนกลับเข้าสู่ร่างของเขาพร้อมกับพลังปราณที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิม

ระหว่างที่พลังปราณไหลเข้าออกนี้ กลุ่มหมอกสีน้ำนมในตันเถียนก็ปั่นป่วนรุนแรงขึ้น ความเร็วในการหมุนเพิ่มขึ้นหลายเท่า ดูเหมือนจะเริ่มมีเค้าลางของการควบแน่น

ร่างของหลิวซูเฟินกำลังสั่นสะท้าน

นางสัมผัสได้ถึงกระแสลมปราณร้อนที่ซึมผ่านฝ่ามือของหม่าซ่วยเข้าสู่ร่างกาย ไหลไปตามกระดูกสันหลังขึ้นไปจนถึงท้ายทอย แล้วแผ่กระจายจากท้ายทอยไปยังแขนขาและทั่วร่าง

ความรู้สึกนั้นรุนแรงกว่าตอนที่ริมฝั่งแม่น้ำเมื่อวานเสียอีก ราวกับมีงูอุ่นนับไม่ถ้วนเลื้อยไหลเวียนอยู่ในกาย ทุกแห่งที่มันเคลื่อนผ่าน ก็จะอ่อนระทวยและร้อนผ่าวขึ้นมา

.....

เวลาผ่านไปเร็ว และแสนสั้น

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

ทั้งสองรีบร้อนสวมเสื้อผ้า