คนที่ยืนอยู่หน้าสุด ใส่เสื้อขนเป็ดลายฉูดฉาด ห้อยคอด้วยสร้อยทองเส้นหนาเป็นประกาย คาบบุหรี่ไว้ที่มุมปาก เอียงคอ มันคือไอ้คนที่โดนเขาตบฟันร่วงไปสองซี่ที่หน้าลานสเก็ตน้ำแข็งเมื่อคราวก่อนนั่นเอง
สองคนที่อยู่ข้างหลังก็หน้าคุ้นตาทั้งคู่ คนหนึ่งหัวโล้น อีกคนผมยาว ล้วนเป็นพวกที่ถูกเขาซัดจนฟันเกือบร่วงที่หน้าลานสเก็ตน้ำแข็งหนนั้น
คิดไม่ถึงว่าฟ้าช่างแคบนักดันมาเจอกันอีก
ฟังที่พวกเขาคุยกัน กัวไห่หลงคงจะชวนถังถังไปกินข้าว แต่เธอปฏิเสธ เลยส่งลูกน้องมาก่อกวน
แม่ง กัวไห่หลงนั่น จีบหลินชูหรานไม่ติดก็หันไปจีบคนอื่น ไหนว่าเป็นหนุ่มรักแท้ นึกว่าต่างจากพวกเลว เพิ่งรู้ก็ไอ้พวกมักง่ายนั่นแหละ
หม่าซ่วยตบไหล่ถังเฟยเบา ๆ "พี่สะใภ้ ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ผมจัดการเอง"
พูดจบก็ก้าวยาว ๆ เดินไปข้างหน้า
ถังเฟยอยากจะพูดอะไร แต่พอเห็นแผ่นหลังของหม่าซ่วยก็กลืนคำจะเอ่ยลงคอ ถอยไปครึ่งก้าวเปิดทางให้เขาโดยไม่รู้ตัว
ถังถังยังคงยืนประจันหน้ากับพวกเด็กเกเรพวกนั้น มือกำโทรศัพท์ไว้แน่น หน้าจอสว่างค้างอยู่ที่เบอร์ที่กดไปครึ่งหนึ่ง กำลังจะกดโทรออก
เธอเห็นหม่าซ่วยเดินเข้ามา นึกว่าเป็นลูกน้องของกัวไห่หลงอีกคน หน้าตึงขึ้นทันที "พวกแกคนเยอะแล้วยังไง ชั้นจะโทรแจ้งความเดี๋ยวนี้แหละ ดูซิจะอวดดีได้อีกกี่น้ำ!"
ว่าแล้วก็จะกดโทรออก
"โอ๋ ๆ สาวสวย อย่าแจ้งความเลย ค่อย ๆ คุยกันดี ๆ" ไอ้หัวเหลืองที่เป็นหัวโจกหัวเราะหึ ๆ ย่างสามขุมเข้ามา ยื่นมือจะแย่งโทรศัพท์ของถังถัง