ใบหน้าหม่าซ่วยแดงก่ำขึ้นทันที "พี่สะใภ้ อย่าพูดมั่วสิ ผมแค่ไม่อยากให้เรื่องบานปลาย หัวหน้าพวกนั้นก็เป็นพวกนักเลง ถ้าผมไม่พูดแบบนั้น กลัวพวกมันจะกลับมาหาเรื่องพี่ถังถังอีก เลยใช้แผนนี้ไป พี่ถังถัง ขอโทษด้วยนะครับ มีแฟนหรือยัง อย่าให้แฟนเข้าใจผิดนะ"
ถังเฟยหัวเราะพรืดออกมา เอื้อมมือไปตบแขนหม่าซ่วยทีหนึ่ง "ยังบอกอีกว่าไม่ได้สนใจถังถัง นี่เริ่มสืบแล้วว่าเขามีแฟนหรือยัง บอกตามตรงนะ ผู้ชายทั่วไปน้องฉันไม่มองหรอก โอกาสของนายมีสูงมาก รีบคว้าไว้ซะ"
"พี่ อย่าพูดเพ้อเจ้อ พูดอะไรเรื่อยเปื่อย เขามาใหม่ๆ พี่ก็พูดแบบนี้" ถังถังถลึงตาใส่ถังเฟย แล้วแอบชำเลืองมองหม่าซ่วยแวบหนึ่ง สายตาพอปะทะกันก็รีบหลบ
ถังเฟยหัวเราะร่าเริงขึ้น "ได้ๆ ไม่พูดแล้ว ไม่พูดแล้ว ซ่วย วันนี้นายมีธุระอื่นอีกไหม ถ้าไม่มีธุระด่วน ก็มาช่วยที่นี่หน่อย ห้องโยคะของถังถังเพิ่งเปิด คนไม่พอ ไอ้เด็กเกเรพวกนั้นเพิ่งมาป่วนอีก ทำเอาคนใจคอไม่ดีกัน"
หม่าซ่วยก็ไม่มีอะไรเหมือนกัน
การรักษาเย่ชิวเซิงไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น ตอนบ่ายไปก็ยังทัน
อีกอย่าง ถังถังสาวโยคะสวยขนาดนี้ ได้ดูตั้งหลายครั้งก็ดีต่อสายตาเกินไปแล้ว ดีกว่าส่องพวกวิดีโอสั้นตั้งร้อยเท่า
"ได้ พี่สะใภ้ ถ้าอย่างนั้นผมช่วยงานที่นี่ มีอะไรใช้ได้เลยครับ"
ตาของถังเฟยเป็นประกาย ยิ้มสดใสเป็นพิเศษ
ในใจเธอมีความคิดของตัวเอง
ตัวเองชอบหม่าซ่วยมากจริงๆ ความสัมพันธ์คลุมเครือที่ทั้งสองมีต่อกัน แค่คิดก็หน้าแดงใจเต้น
แต่ถังเฟยรู้ดีว่าตัวเองเป็นหญิงที่มีสามีแล้ว แม้กับหานต้าเฉิงจะไม่มีอะไรกันในฐานะสามีภรรยามานาน แต่ในนามก็ยังเป็นสามีภรรยากัน
ถังถังน้องสาวปีนี้สามสิบเอ็ดแล้ว ยังโสดมาตลอด พ่อแม่เร่งไม่รู้กี่ครั้ง คนในครอบครัวกระวนกระวายใจแทบแย่