เจียงชิงเยว่ขอความเห็นจากเจ้าขนฟูก่อน: "ฉันใช้สมองแสงตรวจสอบนายได้ไหม?"
เจ้าขนฟูเงยหน้าจากชามมาทำหน้าแก้ตัวอยู่ครู่หนึ่ง พยักหน้า แล้วก้มหน้ากินบะหมี่เนื้อวัวต่อ
นี่คือตกลง
"เสี่ยวอี๋ ตรวจสอบเจ้าขนฟูตัวนี้หน่อย"
เสี่ยวอี๋เก็บเหรียญการค้าจากกล่องในที่หลบภัยโดยอัตโนมัติ แล้วผลการตรวจสอบก็ออกมาในไม่ช้า
ชื่อ: กระต่ายยืดขาถลกตา, สายพันธุ์สัตว์อสูร, ช่วงวัยทารก, หมายเลขซีเรียล 8811
8: มาจากเขตทดลองที่แปด
8: ศักยภาพการเติบโตเป็น 8
1: เขตทดลองนี้ปล่อยทั้งหมดหนึ่งตัว
1: คุณเป็นคนแรกที่ได้รับ
เจียงชิงเยว่มองผลการตรวจสอบ ไม่แปลกใจเลย สัตว์ที่สามารถทำร้ายหยูโยวได้ กัดฟืนได้ เคลื่อนไหวไปมาอย่างคล่องแคล่วในหิมะที่อุณหภูมิติดลบห้าสิบองศา ย่อมไม่ใช่กระต่ายธรรมดา
แต่สายพันธุ์สัตว์อสูรนี่ เธอเพิ่งรู้จักเป็นครั้งแรก
"เสี่ยวอี๋ เสี่ยวอี๋ สายพันธุ์สัตว์อสูรหมายความว่ามันเป็นหมวดแยกต่างหาก เหมือนของพิเศษ สัตว์อสูรก็มีหลากหลายชนิดใช่ไหม?"
[ใช่แล้ว พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ปล่อยสัตว์อสูรจำนวนมากในแต่ละเขตทดลอง รูปร่าง พลัง ศักยภาพ ต่างกันหมด]
อย่างนั้นเหรอ
เจียงชิงเยว่กังวลใจ นี่ถือเป็นผลลัพธ์ที่ดีหรือเปล่า?
คงไม่แน่
ถึงแม้เธอจะเห็นแค่เจ้าขนฟูสัตว์อสูรตัวนี้ต่อหน้าต่อตา แต่พลังของมันน่ากลัวมาก หยูโยวไม่ใช่คู่ต่อสู้ เธอก็ไม่ใช่เช่นกัน
ในเขตทดลองที่แปด คงมีเพียงหลงจิ่วซิงที่ครองอันดับหนึ่งและค่าพลังทะลุพันไปแล้วเท่านั้นที่มีหวังจะสู้กับเจ้าขนฟูตัวนี้ได้
แล้วสัตว์อสูรตัวอื่นล่ะ?
ถึงไม่เคยเห็น แต่เจียงชิงเยว่คิดว่า สัตว์อสูรพวกนี้ถูกปล่อยมาวางไว้ข้างนอกโดยตรง แม้แต่ในป่าลึก ในสภาพอากาศติดลบห้าสิบองศาแบบนี้ สิ่งที่อยู่ข้างนอกได้รอดชีวิต ไม่ใช่ตัวธรรมดาแน่
ต่อให้พลังสู้เจ้าขนฟูตัวนี้ไม่ได้ ก็คงไม่ต่ำไปกว่ามากนัก
มองแบบนี้แล้ว ศักยภาพโดยรวมของสัตว์อสูรมากกว่ามนุษย์มาก และทัศนคติต่อมนุษย์ก็ขึ้นอยู่กับความคิดนิสัยของมันเอง ไม่เหมือนของพิเศษที่ได้มาแล้วใช้ได้เลย
"ศักยภาพการเติบโตนี่มันยังไง?"