หลังจากประกอบเครื่องกำเนิดไฟฟ้าด้วยมือเองได้สำเร็จ เจียงชิงเยว่ก็มั่นใจขึ้นมาเป็นกอง จึงรีบลงมือเตรียมการปลูกพืชในเรือนกระจกทันที
จะปลูกผักให้ได้ พื้นฐานที่สุดก็คืออุณหภูมิ
เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาเลย
แค่ขุดห้องแยกเพิ่มในที่หลบภัย แล้วลากท่อจากห้องเครื่องกำเนิดไฟฟ้ามาต่อ ก็จะได้ทั้งไฟ และความร้อนที่แผ่ออกมาตามท่อเข้าไปในห้องปลูกผัก ได้ประโยชน์หลายต่อ
ต่อมาก็คือแสง
ปัญหานี้ก็ไม่หนักหนาเช่นกัน ตอนนั้นเธอซื้อหลอดไฟไว้เยอะมาก แถมผลิตไฟฟ้าเองได้ด้วย จะใช้แสงไฟแทนแสงอาทิตย์ก็ได้ ผักยังสังเคราะห์แสงได้เหมือนเดิม
แล้วก็ธาตุอาหาร อันนี้ค่อนข้างจะจัดการยากหน่อย
เธอคนเดียวจะกินจะขับถ่ายมากแค่ไหน ก็ผลิตปุ๋ยธรรมชาติได้ไม่มากนัก แถมจะใช้ของตัวเอง แม้จะผ่านการหมักแล้วค่อยเอามาปลูกผัก ก็ยังรู้สึกกระอักกระอ่วนนิดๆ
ถ้าไม่ถึงทางตันจริงๆ เธอไม่อยากทำแบบนั้น
นอกจากวิธีนี้ก็มีขี้เถ้าพืช ซึ่งของอย่างนี้ต่อไปไม่ขาดแคลนแน่นอน เพราะเธอต้องผลิตไฟฟ้า ต้องเผาฟืนปริมาณมากทุกวัน ขี้เถ้ามีเยอะแยะ แต่แค่ขี้เถ้าอย่างเดียวก็น่าจะไม่พอ
เจียงชิงเยว่หยิบสมุดเล่มเล็กๆ มาจดไว้ ระยะเวลาจนถึงวันที่ 1 สิงหาคมที่เขตการค้าจะเปิดอีกครั้ง เหลืออีกไม่กี่วันแล้ว
พอเขตการค้าเปิดเมื่อไหร่ เธอต้องรีบไปให้ทันเวลา นอกจากซื้อของพิเศษแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเมล็ดพันธุ์กับปุ๋ยต่างๆ
เช่นยูเรีย หรือสารอาหารเหลวที่พืชต้องการสำหรับการเจริญเติบโต
ฮึบฮัดๆ เจียงชิงเยว่ใช้เวลาอีกหนึ่งวัน ขุดห้องแยกขนาด 30 ตารางเมตรออกมาได้
"เล็กไปหน่อย จะกินเองก็ไม่ว่ากัน แต่ถ้าจะเอาไปขายก็ไม่ค่อยพอ เอาเป็นว่าไม่เป็นไร ลองทดลองดูก่อน พอมีประสบการณ์แล้วค่อยขุดเพิ่มข้างๆ ต่อไป"
มีที่แล้ว เจียงชิงเยว่ก็เริ่มทำท่อทำความร้อน
เอาเศษท่อมากั้นห้องทั้งห้องให้เป็นช่องตารางเรียบร้อย มองจากปากทางเข้าก็เหมือนเปิดสมุดจดตารางเล่มใหม่
รอบๆ ช่องเล็กๆ แต่ละช่องมีท่อทำความร้อนพันอยู่ รับรองว่าผักทุกต้นในอนาคตได้อยู่ห้องเดี่ยว
แล้วก็ดัดแปลงห้องที่ใช้จ่ายไฟเมื่อก่อน ความร้อนและควันจากการเผาไฟจะเข้าไปในห้องปลูกก่อน แล้วค่อยส่งต่อไปตามท่อทุกจุด