"เทวดาโปรด ภูติโปรด ขอเมล็ดพันธุ์สักหน่อยได้ไหม..."
เจียงชิงเยว่กดเปิดชื่อทีละคน สายตากวาดดูของที่อีกฝ่ายลงขายอย่างรวดเร็ว ไม่มีสิ่งที่ต้องการ ก็กดออกทันที
ไม่รู้ว่าคราวนี้โชคไม่ดี หรือคนที่เคยขายเมล็ดพันธุ์คราวก่อนทำเลวร้ายลง ขายอย่างอื่นแทนแล้ว
หรืออาจจะเป็นเพราะคนที่ถือเมล็ดพันธุ์คิดว่าอากาศแบบนี้ ไม่มีทางมีใครปลูกอะไรขึ้นมาได้ ต่อให้ลงขายก็ไม่มีคนซื้อ เลยไม่มีใครเอาลงขายเลย
เจียงชิงเยว่มองจนตาพร่า จำไม่ได้แล้วว่าเปิดร้านไปกี่เจ้า เห็นแม้แต่เส้นขนของเมล็ดพันธุ์ก็ยังไม่ได้
ไม่ใช่แค่เมล็ดพันธุ์เท่านั้น แม้แต่ปุ๋ยก็ไม่มีเหมือนกัน
"วันนี้คงต้องกลับมือเปล่าสินะ?"
เจียงชิงเยว่รู้สึกไม่สบายใจสุดๆ จ่ายค่าเข้าออกมาแล้วตั้งสิบเหรียญการค้า ถ้าต้องกลับมือเปล่าแบบนี้ ก็ขาดทุนสิ้นดี
กำลังหาไปเรื่อยๆ ก็มีคำขอซื้อขายเด้งขึ้นมา
มีคนซื้อเครื่องปั่นไฟดีเซลที่เธอลงขายไว้ ให้ราคา 50 เหรียญการค้า
"น้อยไปหน่อยไหม?"
เจียงชิงเยว่เลือก: ปฏิเสธการซื้อขาย
ตอนที่เอาเครื่องปั่นไฟดีเซลออกมาขาย เธอคำนวณไว้แล้ว
ตอนนี้กลุ่มพลังเล็กๆ ที่เป็นคนเดียวเดี่ยวๆ โอกาสที่จะซื้อเครื่องปั่นไฟดีเซลมีน้อยมาก หนึ่งคือมีเหรียญการค้าไม่มากพอ สองคือซื้อเครื่องปั่นไฟดีเซลไป ก็ต้องมีน้ำมันพอเพียง ยิ่งควรมีแบตเตอรี่ใช้ประกอบด้วย
กลุ่มพลังเล็กๆ ที่เป็นคนเดียวเดี่ยวๆ โอกาสที่จะรวบรวมของพวกนี้ให้ครบได้มีน้อย
มีแต่กลุ่มพลังใหญ่ที่มีกำลังพอจะยึดปั๊มน้ำมันได้เท่านั้น ถึงจะมีความต้องการเครื่องกำเนิดไฟฟ้า
และสำหรับกลุ่มพลังใหญ่พวกนี้ 50 เหรียญการค้าไม่ได้มากมายอะไร ถ้าจำเป็นจริงๆ ยังไงก็ยอมจ่ายแพงกว่าเดิมแน่นอน
จริงดังคาด ไม่นานหลังจากที่เธอปฏิเสธ อีกฝ่ายก็ส่งคำขอซื้อขายครั้งที่สอง คราวนี้ให้ราคา 200 เหรียญการค้า
200 ไม่ต่ำแล้ว
เจียงชิงเยว่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเลือก: ตกลงทำการซื้อขาย
ตามกฎ สมองแสงจะเก็บเหรียญการค้าของอีกฝ่าย หลังหักภาษีการซื้อขายแล้ว ส่วนที่เป็นของเธอจะถูกวางไว้ที่แผงของเธอ เมื่อเขตการค้าปิดก็จะมีการสรุปยอดแบบรวม
เจียงชิงเยว่ไม่มีเวลาสนใจเรื่องนั้น แต่ยังคงกดเปิดแผงทีละอัน หาเมล็ดพันธุ์ต่อไป
อีกฝั่งหนึ่ง ที่ฐานทัพซิ่งฝู