"ดีมาก ดีมาก"
ถึงแม้เขตการค้าครั้งนี้จะเปิดขึ้น แต่ไม่ได้ซื้อของพิเศษอะไร เจียงชิงเยว่ก็ยังดีใจอยู่ดี
ของพิเศษแบบนั้น วัดกันที่วาสนา
คนที่จะเอามาขายมีน้อย และครั้งนี้ต่างจากครั้งก่อน ครั้งก่อนเพราะคนที่เข้าเขตการค้ามีน้อย เธอถึงมีโอกาสได้ของดีอย่างยาหล่อเลี้ยงร่างกาย
ตอนนี้คนที่มีคุณสมบัติเข้าเขตการค้ามีมากขึ้นนับไม่ถ้วน ต่อให้มีคนเอาของพิเศษออกมาขายจริง ราคาก็แพงลิ่ว เธอซื้อไม่ไหวแน่นอน
"เสียดายที่ไม่ซื้อปุ๋ยได้ แต่เป็นคนต้องไม่โลภเกินไป มีเมล็ดพันธุ์ก็ดีมากแล้ว"
เจียงชิงเยว่ปลอบตัวเองไปพลาง คิดคำนวณผลกำไรครั้งนี้ไปพลาง
เครื่องปั่นไฟดีเซลและน้ำมันดีเซลขายออกไปหมดแล้ว
หม้อไฟรวมมิตร 6 ถุงที่ลงขายก็ขายหมดเกลี้ยง
ส่วนฟืนมัดนั้นไม่มีใครถามเลยแม้แต่ครั้งเดียว เตาเหล็กก็ไม่มีใครถาม
หักค่าธรรมเนียมการค้าแล้ว เธอได้เหรียญการค้า 273 เหรียญ
รวมกับที่เหลือ 100 เหรียญก่อนหน้านี้ พอดี 373 เหรียญ
"ไม่ถูก ต้องจ่ายค่าเช่ารายเดือนเดือนนี้ด้วย"
เจียงชิงเยว่จำใจหยิบเหรียญการค้า 5 เหรียญ จ่ายค่าเช่ารายเดือนของสมองแสง
เหรียญการค้าเหลือแค่ 368 เหรียญ
"ยังจนอยู่ดี"
เจียงชิงเยว่คิดว่าทำยังไงถึงจะได้เหรียญการค้าเพิ่มขึ้นอีก
วันนี้เป้าหมายหลักของเธอคือซื้อเมล็ดพันธุ์กับปุ๋ยหลายชนิด แต่ก็เห็นหลายอย่างที่เธอต้องการ เช่นอาวุธปืนความร้อน
เสียดายที่เธอซื้อไม่ไหว
ของแบบนี้ก่อนวันสิ้นโลกเธอก็ซื้อไม่ได้ ตอนนี้ก็ซื้อไม่ไหวเหมือนกัน
"พูดดีๆ ก็คือ มีวิชาสูงแค่ไหนก็ยังกลัวมีดทำครัว"
อาวุธนี่สำคัญเป็นพิเศษ ต่อให้ตอนนี้พลังของเธอไม่ธรรมดา แต่ถ้ามีอาวุธปืนความร้อนติดตัวไว้ จะได้มีกำลังใจมากขึ้น
"ช่างมันเถอะ ไปปลูกผักก่อน"
คิดไม่ออก เจียงชิงเยว่ก็ไม่คิดอีก
เพราะไม่มีปุ๋ย เจียงชิงเยว่ไม่กล้าเผาเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดทิ้ง เลยตั้งใจจะลองปลูกทีละนิด ทดลองในพื้นที่เล็กๆ ก่อน
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เธอก็หาหลอดไฟที่ซื้อมาก่อนหน้านี้เจอ เอาไปที่ห้องเพาะปลูก ตรงพื้นที่เล็กๆ ที่ต้องปลูกก็แขวนหลอดไฟไว้
แล้วก็เอาขี้เถ้าจากเตาไฟทั้งหมดไปที่ห้องเพาะปลูก
รีบวิ่งไปที่ห้องเครื่องปั่นไฟ เติมน้ำ จุดไฟ
"จี๊ดๆ"