หยูโยวตายเร็วกว่าที่เจียงชิงเยว่คิดไว้มาก
เดิมทีเธอคิดว่าผู้แข็งแกร่งที่มีค่าพลังสูง แม้จะบาดเจ็บ ถึงแม้จะเลือดเหลือน้อย ก็ยังทนได้อีกสักสิบนาที
ผลปรากฏว่า ยังไม่ถึงสองนาที อีกฝ่ายก็แน่นิ่งไปเลย
ตายสนิทแล้ว
เจียงชิงเยว่ไม่กล้าเข้าไปใกล้ แต่เปิดสมองแสง เปิดอันดับพลังเดี่ยวบุคคล
อันดับหนึ่งหลงจิ่วซิง อันดับสองหวังต้าเวย
"ตายแล้ว" เจียงชิงเยว่เห็นชื่อหยูโยวหายไปจากอันดับโดยตรง จึงแน่ใจว่าคนผู้นี้ตายจริงๆ
ไม่กล้ารอช้า เจียงชิงเยว่รีบวิ่งกลับที่หลบภัย สวมชุดกันหนาว เพราะต่อไปเธอต้องอยู่นอกสถานที่นานเกินสองชั่วโมง
เพื่อไม่ให้แรงหมด รีบดื่มน้ำดื่มนูทริชันไลน์หนึ่งขวด แล้วยัดช็อกโกแลตเข้าปากอีกสองสามชิ้น
"ขุดหลุมฝังตอนนี้คงไม่ทัน" เจียงชิงเยว่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตัดสินใจลากคนไปที่หลบภัยก่อน
เหมือนจับปลา มือเดียวก็ลากกลับมาที่หลบภัยได้
เจียงชิงเยว่รู้สึกทึ่งอีกครั้งว่ายาหล่อเลี้ยงร่างกายนั้นสุดยอดจริง ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงแบกไม่ไหว
โยนหยูโยวไปที่มุมที่หนาวที่สุดในที่หลบภัย เจียงชิงเยว่รีบวิ่งไปที่ข้างถนน รถสามล้อของเธอจอดอยู่ตรงนั้น
หยูโยวเดาว่ามีคนอยู่แถวนี้ก็เพราะรถสามล้อคันนี้นี่แหละ
ถือค้อนเหล็ก เคาะๆๆ ไม่กี่นาที ก็รื้อมันอย่างง่ายดายและหยาบคาย แล้วก็แบกชิ้นส่วนทีละชิ้นกลับที่หลบภัย
โชคดีที่เธอขยายพื้นที่ออกมาเยอะ ไม่งั้นคงใส่ไม่ลง
ทำเสร็จแล้วก็เริ่มล้างร่องรอย เริ่มจากริมถนน
อย่างแรกคือรอยเท้า โชคดีที่อากาศเย็นพอ หิมะที่ตกลงมาก่อนหน้านี้แข็งตัวหมดแล้ว การเดินบนนั้นไม่ต่างจากเดินบนน้ำแข็ง รอยที่ทิ้งไว้น้อยมาก
บางครั้งมีรอยขีดข่วนเล็กน้อย ราดน้ำลงไป สักพักก็แข็งตัวใหม่ ดูไม่ออกเลย
ส่วนดินที่ขุดขึ้นมาเป็นกองเล็กๆ ไม่มีปัญหาอะไร เปลี่ยนน้ำใหม่ ใช้ปืนฉีดน้ำแรงดันสูงฉีดรอบหนึ่ง รวดเร็วแข็งตัว
ดูแล้วไม่เหมือนรอบข้าง ยังพอเห็นดินอยู่ เจียงชิงเยว่ฉีดซ้ำอีกหลายรอบ จนดูไม่ต่างจากเนินดินรอบข้างถึงหยุด
ร่องรอยที่จัดการยากที่สุด จริงๆ คือจุดที่เธอตัดต้นไม้
ตัดต้นไม้ไปหลายต้น เธอเอาแต่ลำต้น ส่วนกิ่งเล็กๆ กองไว้ในป่า
ร่องรอยนี้ชัดเจนมาก ก่อนวันสิ้นโลก บนพื้นก็มีใบไม้แห้งกิ่งไม้แห้ง แต่ถูกปกคลุมด้วยหิมะน้ำแข็ง