ซุนหัวโตรู้สึกเสียดายที่ไม่สามารถซ่อนของไว้ได้ดีกว่านี้ ไม่ควรซ่อนไว้ในบ้าน ควรจะซ่อนไว้ข้างนอก
แต่น่าเสียดายที่ซุนหัวโตจะเสียใจแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ ทรัพย์สินของครอบครัวพวกเขาหายไปเก้าในสิบแล้ว
ความพยายามตลอดชีวิตของเขา ถูกขโมยไปทีเดียวหมด!
ซุนต้าจู้ที่ถูกกล่าวหาพยักเพยิดมองซุนหัวโตหลายครั้ง ก่อนจะหันหลังกลับไป ใบหน้าไม่พอใจ แต่ในใจกลับดีใจสุดๆ
ทรัพย์สมบัติเหล่านั้นเขาเก็บซ่อนไว้หมดแล้ว รอเพียงจังหวะที่เหมาะสมก็จะนำออกมาเป็นทุนทำการค้า
ในยุคที่เต็มไปด้วยโอกาสแบบนี้ การจะร่ำรวยขึ้นมานั้นง่ายมากๆ
ซุนต้าจู้เชื่อว่าด้วยความรู้ที่เหนือกว่า เขาจะต้องเดินนำหน้าคนอื่นในการร่ำรวย เขาจะต้องสร้างอาณาจักรธุรกิจขึ้นมาได้
ก่อนจะเดินออกจากสนามหลังบ้าน ซุนต้าจู้หันกลับไปมองอีกครั้ง เห็นสีหน้าเหมือนฟ้าถล่มของซุนหัวโต ก็หัวเราะเยาะในใจ
นี่แค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น!
ชาติก่อนที่เขาข้องใจเขา ภรรยาของเขา และลูกๆ ของเขา เขาจะทวงคืนทีละอย่าง
จางซิ่วหลานเดินอยู่ข้างหลังซุนต้าจู้ ไม่พลาดสีหน้าที่หลากหลายของเขา ความสงสัยในใจยิ่งแน่นแฟ้นขึ้น
ไม่รู้ว่าซุนต้าจู้มีแผนอะไรสำหรับอนาคต?
ถ้าซุนต้าจู้มีความสามารถมากพอ และคุณธรรมผ่าน ก็ไม่เสียหายที่เธอจะลงทุนกับเขาในช่วงเวลาสำคัญ เพื่อหาโอกาสรวยตามไปด้วย
กลับมาที่สำนักงานเขตชุมชน จางซิ่วหลานเล่าเรื่องบ้านซุนถูกขโมยให้ผู้อำนวยการหวังฟัง ผู้อำนวยการหวังอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว