ผู้กองหลินจดประเด็นสำคัญที่จางซิ่วหลานเล่าไว้ทีละจุด โดยเฉพาะรอยแคลลัสที่มือที่ว่ามานั้นน่าสงสัยจริงๆ
ประเด็นนี้ทำให้ผู้กองหลินผู้มีประสบการณ์สูงตระหนักได้ว่าหวังซื่อต้วนไม่ใช่คนธรรมดา เขาจึงถามต่อ:
“รู้จักครอบครัวฝ่ายสามีของหวังซื่อต้วนไหม? รู้มากน้อยแค่ไหน?”
“รู้บ้าง เพื่อไม่ให้เป็นการสะกิดให้ระวังตัว พวกเราแค่ถามข้อมูลพื้นฐานเท่านั้น”
จางซิ่วหลานอธิบายไปหนึ่งประโยค แล้วก็เล่ารายละเอียดเกี่ยวกับครอบครัวฝ่ายสามีของหวังซื่อต้วนออกมาทันที ดูเหมือนเป็นการถามธรรมดาๆ จริงๆ
มีเพียงชื่อ ที่อยู่ และสถานที่ทำงาน เท่านั้น ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มอีกแล้ว
ข้อมูลที่จางซิ่วหลานรายงานมานี้สำคัญมาก ผู้กองหลินส่งจางซิ่วหลานกลับไปแล้ว ก็รีบรายงานต่อจากเบื้องบนทันที
สำนักงานรักษาความสงบของพวกเขามีกำลังคนไม่พอ ต้องรวมกำลังกันไปโฟกัสที่คดีลักพาตัวหลานชายโรงงานหวง พยายามจัดการศัตรูให้สิ้นซากในเวลาที่สั้นที่สุด
ดังนั้นคดีนี้จึงถูกส่งต่อไปยังกองทัพอย่างรวดเร็ว
จากสถานการณ์ที่มีอยู่ดูได้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดา มีจุดน่าสงสัยมากมาย และตัวอาจมีความจริงอยู่ด้วย
ไม่สามารถมองเป็นคดีทั่วไปได้
บวกกับตอนนี้เป็นการปฏิบัติการร่วมของหลายหน่วยงาน การส่งให้กองทัพจัดการจึงเหมาะสมที่สุด
จางซิ่วหลานให้ข้อมูลเสร็จก็กลับบ้าน ตอนที่เธอกลับถึงบ้าน เจ้าตัวเล็กทั้งสามกำลังวุ่นวายอยู่ในครัว
พอเห็นจางซิ่วหลานกลับมา ต่างก็ดีใจกันมาก แม่ลูกสี่คนช่วยกันเตรียมอาหารเย็นอย่างมีความสุข
ไม่นานอาหารเย็นก็เตรียมเสร็จ ครอบครัวสี่คนกำลังจะได้อิ่มอร่อยอย่างมีความสุข บ้านตระกูลจูที่สนามหลังบ้านก็เริ่มเอะอะโวยวายขึ้นมา