หลู่ฟางชูนิ้วโป้งให้จางซิ่วหลาน พลางพูดด้วยความชื่นชมว่า “พี่ซิ่วหลาน แค่สมบัติพวกนั้นก็ทำให้คุณได้เลื่อนขั้นเป็นความดีความชอบระดับสามได้แล้ว”
ว้าว! คราวนี้ถึงตาจางซิ่วหลานอุทานบ้าง!
ตอนที่จางซิ่วหลานพบห้องลับตอนนั้น เธอไม่ได้สำรวจต่อ ไม่คิดว่าจะมีห้องลับซ่อนอยู่อีกชั้นหนึ่ง
เหลือเชื่อจริง ๆ เหลือเชื่อจริง ๆ!
วิธีซ่อนสมบัติของพวกศัตรูช่างสุดยอดจริง ๆ!
หลู่ฟางเห็นสีหน้าตกตะลึงของจางซิ่วหลานก็ไม่แปลกใจเลย ตอนที่พวกเธอรับผิดชอบขนย้าย พวกสหายยังตกใจกว่าจางซิ่วหลานอีก
เพราะกล่องบางใบใหญ่เกินไป ต้องแกะกล่องแล้วขนออกมาทีละชิ้น ตอนนั้นผู้เชี่ยวชาญแก่ ๆ ที่อยู่ตรงนั้นน่ะตื่นเต้นสุด ๆ
แค่ขยับแรงหน่อย ผู้เชี่ยวชาญแก่ ๆ ก็จะตะโกนบอกให้ระวังได้ทันที
ก็ดีที่ให้พวกหนุ่มสาวอย่างพวกเธอเป็นคนขนย้ายออกมา ถ้าให้ผู้เชี่ยวชาญแก่ ๆ ลงมือเอง คาดว่าปีสองปีก็ยังขนไม่หมด
สมบัติแต่ละชิ้นถูกทะนุถนอมเหมือนดวงตา กลัวชนกระแทกนิดหน่อย
“แล้วสมบัติพวกนั้นใครเป็นคนซ่อนไว้?” จางซิ่วหลานถามด้วยความอยากรู้
“สมบัติพวกนั้นเป็นสายลับศัตรูที่แฝงตัวอยู่ซ่อนไว้ คน ๆ นั้นเคยทำงานในคณะกรรมการแดงมาก่อน” หลู่ฟางส่งสายตาที่คุณเข้าใจความหมายให้
จางซิ่วหลานเข้าใจทันที ถ้าเคยทำงานในคณะกรรมการแดงก็เข้าใจได้ คนพวกนั้นบุกยึดทรัพย์คนอื่นมาไม่น้อย ไม่ได้ยักยอกของดี ๆ มาไม่น้อย
คิดถึงสมบัติที่เธอขนออกมาจากบ้านเล็ก ๆ ของอวี้เถา ก็รวยจนน้ำมันไหลเหมือนกัน กินได้หลายชั่วอายุคนเลยทีเดียว