จางซิ่วหลานนำคนของหลู่ฟางมายังนอกห้องครัว ชี้ไปที่ปากทางเข้าห้องครัวแล้วพูดว่า
“ใต้พื้นห้องครัวมีห้องลับ ข้างในมีเครื่องรับส่งวิทยุกับอาวุธ พวกคุณเข้าไปขนออกมาดูได้
ห้องลับฉันเคยเข้าไป แต่ไม่ได้ลงไปลึก แค่ดูที่ปากทางเข้าเท่านั้น ของทุกอย่างไม่เคยแตะต้อง”
จางซิ่วหลานพูดพลางพาหลู่ฟางเดินเข้าไปในครัว เปิดทางเข้าห้องลับ แล้วส่งสัญญาณให้คนอื่นเข้าไปตรวจดู
หวังเจี้ยนเช่อสั่งลูกน้องสามคนให้ลงไปตรวจในห้องลับทันที แล้วส่งสัญญาณให้จางซิ่วหลานพูดต่อ
จางซิ่วหลานไม่รอช้า ดึงหลู่ฟางมาที่บ่อน้ำ “ในบ่อน้ำนี้ยังมีห้องลับอีก ข้างในมีกล่องอยู่หลายใบ
ฉันก็เปิดทางเข้าให้ดูแล้วเหมือนกัน ไม่ได้ลงไปลึก และไม่ได้แตะต้องกล่องพวกนั้น”
พูดถึงตรงนี้จางซิ่วหลานรู้สึกเสียดายเล็กน้อย เธอไม่เคยคิดจะยักยอกของพวกนั้น แต่สุดท้ายก็ข้ามกำแพงใจตัวเองไปไม่ได้
ของในห้องลับน่าจะเป็นของที่สายลับศัตรูทิ้งไว้ ให้กองทัพรับช่วงไปถือว่าดีที่สุดแล้ว
หลู่ฟางไม่คิดว่าบ้านไร่ธรรมดา ๆ หลังนี้จะซ่อนความลับไว้ได้ตั้งเยอะแยะ
ไม่นานทหารสองนายก็ลงไปในบ่อน้ำ ภายใต้การชี้แนะของจางซิ่วหลาน พวกเขาเปิดทางเข้าห้องลับได้
เมื่อเห็นกล่องขนาดต่าง ๆ นานาในห้องลับ พวกเขาก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง อดถามไม่ได้ว่า “กล่องใหญ่ขนาดนั้น พวกเขาขนลงไปได้ยังไงกัน”
“เป็นไปได้ไหมว่าขนของเข้าไปก่อน แล้วค่อยประกอบเป็นกล่องใหญ่ทีหลัง” จางซิ่วหลานตอบจากข้างบน ทำให้ทุกคนหัวเราะเบา ๆ
ยังไม่จบแค่นั้น จางซิ่วหลานพาหลู่ฟางมาที่ห้องนอนด้านข้าง “ในห้องนี้ยังมีห้องลับเล็ก ๆ อีก ข้างในมีโทรศัพท์