สวีเฟยตัดสินใจไว้แล้วว่าจะจากไป ถ้าขอจดหมายแนะนำไม่ได้ เขาก็เตรียมจะหนีติดรถไฟไปเลย ยังไงก็ไม่ยอมให้ตัวเองถูกฝังมีชีวิตอยู่ที่ปักกิ่ง
จางซิ่วหลานมองสวีเฟยที่เดิมทีเต็มไปด้วยไฟ พร้อมลุยใหญ่ ก็รู้สึกสงสารขึ้นมา แถมอยากช่วยเขาสักมือ
ใครจะรู้ บางทีเขาอาจไปสร้างชื่อเสียงที่ภาคใต้ก็ได้
และถ้าจะพูดกันตรง ๆ สวีเฟยก็ไม่ได้ผิดอะไร เขาไม่ยอมเป็นคนรับสืบทอดก็ผิดหรือ? เขาแจ้งจับขุนนางโกงก็ผิดหรือ?
ถ้าจะให้พูดว่าสวีเฟยผิด ก็ผิดที่เก็บกวาดหางให้เรียบร้อยไม่หมด ทำให้ถูกคนอื่นล้างแค้น
สวีเฟยมองจางซิ่วหลาน ปากขยับอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พูดว่า "ช่วยฉันหน่อยได้ไหม หัวหน้าหม่าไม่ยอมออกจดหมายแนะนำให้ฉัน"
"นายจะทำเรื่องผิดกฎหมายไหม? นายจะทำอะไรที่ทำร้ายคนบริสุทธิ์ไหม? นายจะทำอะไรที่บั่นทอนผลประโยชน์ของประเทศไหม?" จางซิ่วหลานถามกลับ
"ฉันไม่ทำ ฉันสาบานได้ว่าไม่มีวันทำเรื่องที่บั่นทอนผลประโยชน์ของประเทศเด็ดขาด ไม่มีวันทำร้ายคนบริสุทธิ์เด็ดขาด"
"ถ้าละเมิดสัญญา ขอให้ฟ้าผ่าทั้งเป็น และขอให้ตายแล้วไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิด"
สวีเฟยมองตาจางซิ่วหลาน สีหน้าจริงจังเอาจริง แต่เขากลับตอบข้อหนึ่งหล่นหายไป
จากคำตอบของสวีเฟยก็เห็นได้ว่า เรื่องผิดกฎหมายสวีเฟยในอนาคตอาจจะทำ แต่เขาจะไม่บั่นทอนผลประโยชน์ของประเทศ
สองอย่างนี้ฟังดูขัดแย้งกัน แต่ในทางปฏิบัติกลับไม่ขัดแย้งเลย แถมอาจยังปกป้องผลประโยชน์ของประเทศอีกต่างหาก
หลายเรื่องมีทั้งด้านมืดและด้านสว่าง ไม่ใช่ขาวล้วนหรือดำล้วนเสมอไป