ซุนเป่าหลินเหยียดหยามซุนเป่าเฉียงว่าเป็นของไร้ค่าที่ยอมสูญเสียแม้แต่ชีวิตผู้ชายของตัวเองไปเปล่า ๆ เพราะแค่จะจูบปากเพื่อนหญิงยังไม่เคยทำได้เลย ช่างน่าหัวเราะเหลือเกิน
เพื่อกดให้ซุนเป่าเฉียงจมดิบ ซุนเป่าหลินยังพูดจาเกินงามออกไปอีกหลายประโยค กระทั่งกระตุ้นซุนเป่าเฉียงจนเสียสติ
ผลคือซุนเป่าหลินสำเร็จในการยั่วโมโหซุนเป่าเฉียงจนคลั่ง ซุนเป่าเฉียงที่คลั่งแล้วถึงขั้นอยากฆ่าคน
คือหยิบมีดไล่ฟันซุนเป่าหลิน โชคดีที่ตอนเกิดเรื่องทุกคนอยู่ในลานบ้านพร้อมหน้า ไม่อย่างนั้นถ้าเป็นช่วงเวลาอื่น ซุนเป่าหลินอาจต้องจ่ายชีวิตเป็นค่าปากร้ายไปแล้ว
ที่ขำที่สุดคือซุนเป่าหลินแค่ปากมีพิษจริง ๆ เขาไม่เคยแตะมือเพื่อนหญิงคนนั้นแม้แต่ครั้งเดียว จะว่าไปเรื่องปล่อยข่าวปลอมก็แค่ปากเปล่าล้วน ๆ ใช่ไหม
จางซิ่วหลานยืนฟังอยู่ข้าง ๆ จนตาเป็นประกายมีด เธอเกลียดผู้ชายพวกที่ชอบสบประมาทผู้หญิงด้วยเรื่องหยาบฉาวมากที่สุด ช่างต่ำต้อยเหลือเกิน
ก่อนหน้านี้ไม่ได้เจอก็เถอะ แต่พอเจอเข้าแล้ว จางซิ่วหลานก็ต้องออกมาสอนกฎหมายสักหน่อย
จางซิ่วหลานจึงเดินออกไปชี้หน้าซุนเป่าหลินด่า แล้วท่องมาตรากฎหมายให้เขาฟังทีละบรรทัด
จางซิ่วหลานอยากให้ซุนเป่าหลินรู้ว่าการกระทำของเขาผิดกฎหมาย และอยากให้คนดูรอบ ๆ รู้ด้วยว่าไม่ใช่ข่าวปลอมแบบไหนก็ปล่อยได้
คิดว่าปล่อยข่าวปลอมแล้วไม่ผิดกฎหมาย ไม่ต้องรับผิดชอบงั้นเหรอ ไม่มีทาง
ท่องมาตรากฎหมายไปทีละบรรทัด สีหน้าซุนเป่าหลินก็เปลี่ยนไปต่อหน้า ตกใจจนหน้าซีดเผือด สารภาพผิดไม่หยุดปาก