แผนเดิมคือจะฉวยโอกาสก่อนปีใหม่ไปรื้อของดี ๆ จากบ้านจางซิ่วหลานสักหน่อย ไม่คิดว่าจางซิ่วหลานจะย้ายบ้านซะงั้น ย้ายไปอยู่ที่ไหนก็ไม่บอกสักคำ
ยายจางยิ่งคิดยิ่งโกรธ ยิ่งด่ายิ่งเสียงดัง ด่าจนทั้งบ้านไม่มีวันสงบ
สะใภ้ใหม่อย่างเหอหมินแอบหนีเข้าห้องแล้วขมุบขมิบด่าในใจ อยู่กับครอบครัวจางมาระยะหนึ่ง เธอก็มองออกแล้วว่าพวกนี้เป็นพันธุ์ไหน
พวกตอแหลที่หวือหวาดหวังจะได้ประโยชน์จากคนอื่นไม่มีวันพอ!
ลูกสาวสามคนที่แต่งงานออกไปถูกพวกนี้ทำร้ายจนเจ็บหนัก โดยเฉพาะลูกสาวคนโตกับคนรอง ถ้ายังทำต่อไปอีกบ้านก็ต้องแตกแน่
เหอหมินประทับใจจางซิ่วหลานพอสมควร รู้ว่าตอนนี้จางซิ่วหลานหลุดออกจากการควบคุมแล้ว ไม่ค่อยติดต่อกับครอบครัวจางเลย
ถ้าเปลี่ยนเป็นเหอหมิน เธอก็ไม่ติดต่อกับพวกนี้เหมือนกัน เป็นแวมไพร์ทั้งบ้าน
แต่ถ้าตัวเองเป็นแวมไพร์หนึ่งในฝูง เหอหมินก็แอบฟินไม่น้อย เพราะของดี ๆ ที่ยายจางบีบจากลูกสาวมาได้ เธอก็ได้แชร์ประโยชน์ตามไปด้วย
"จางจื้อเกา ตอนนี้บ้านของน้าสาวนายว่างอยู่ นายไปให้ยายถามหน่อยสิว่ายกให้พวกเราอยู่ได้ไหม?"
ตอนเหอหมินพูดประโยคนี้ ตาเป็นประกายวิบวับ นั่นน่ะสองห้องนะ ถ้ายึดได้ ต่อไปก็ไม่ต้องปวดหัวเรื่องที่อยู่อาศัยแล้ว
"บ้านนั้นเป็นบ้านผีสิง ในลานนั้นตายไปเยอะแยะ แกกล้าอยู่เหรอ?" จางจื้อเกาถามด้วยสีหน้ารังเกียจ
"บ้านผีสิงอะไรนะ?" เหอหมินทำหน้างง