เจ้าของบ้านมีคนอยู่ในสำนักงานที่ดิน เลยยังไม่ถึงเวลาเปิดทำงานทั้งสองคนก็ถูกเชิญเข้าไปได้
คนที่ช่วยดำเนินการเอกสารให้เป็นป้าแก่ๆ คนหนึ่ง มองเจ้าของบ้านด้วยสายตาที่ซับซ้อน พร้อมถามย้ำหลายครั้ง:
"ตกลงแน่ใจแล้วใช่ไหม ว่าจะไปต่างประเทศจริงๆ? สถานการณ์ตอนนี้กำลังดีขึ้นเรื่อยๆ นะเธอ เฮ้อ!"
"ป้าตู้ หนูแน่ใจแล้ว ไม่ว่าอนาคตสถานการณ์จะดีขึ้นหรือแย่ลง หนูก็จะไม่เสียใจ"
"ก็ได้ ถ้าไปเจอความลำบากที่โน่น จำไว้ว่าต้องโทรบอกป้านะ เท่าที่ป้าช่วยได้ป้าจะช่วยเต็มที่"
"ขอบคุณป้าตู้" ชายเจ้าของบ้านตาแดงก่ำ เขาก้มหน้าสงบสติอารมณ์สักครู่ แล้วหยิบเอกสารในกระเป๋าออกมายื่นให้ตู้หนาน "ป้าตู้ รบกวนด้วยนะครับ"
"ไม่รบกวนหรอก นี่คืองานของป้าอยู่แล้ว" ตู้หนานรับเอกสารมาตรวจทีละชิ้น สุดท้ายสายตาก็หยุดอยู่ที่ตัวจางซิ่วหลาน
ไม่คิดว่าผู้หญิงที่แต่งตัวธรรมดาๆ คนนี้ จะซื้อร้านสามห้องพร้อมกับบ้านหลังใหญ่หนึ่งหลังได้ในครั้งเดียว
รวมแล้วตั้งสามหมื่นหกพัน เย้ ปีนี้ใครที่สามารถหยิบเงินสามหมื่นหกพันออกมาทีเดียวได้ คนๆ นั้นไม่ธรรมดาแน่นอน
คิดถึงจุดนี้ ตู้หนานไม่ได้กลั่นแกล้งจางซิ่วหลาน รับเอกสารของจางซิ่วหลานมาตรวจ แล้วช่วยทั้งสองคนดำเนินการโอนกรรมสิทธิ์อย่างรวดเร็ว
จนกระทั่งหนังสือรับรองสี่เล่มมาอยู่ในมือ จางซิ่วหลานยังรู้สึกไม่จริงเลย นี่เธอก็มีบ้านและมีร้านในปักกิ่งแล้วอย่างงั้นเหรอ?
คิดถึงชาติก่อนของเธอ ช่างมันเถอะ ไม่ต้องพูดถึงชาติก่อนแล้ว ไม่มีอะไรให้น่าคิด เธอชาติก่อนก็เป็นแค่คนธรรมดาระดับล่างๆ จริงๆ