ฟังหลินเสี่ยวอิงเล่าจบ จางซิ่วหลานรู้สึกว่าแผนการโดยรวมใช้ได้ แต่ว่ากล้าบ้าระห่ำไปหน่อย ก้าวใหญ่ไปนิด
ถ้าเบื้องหลังมีเส้นสาย ก้าวใหญ่ก็ไม่ใช่ปัญหา ต่อให้เดินนำหน้านโยบายก็ยังมีคนรับผิดชอบให้
แต่หลินเสี่ยวอิงไม่มีเส้นสายเลย
ดังนั้นการก้าวใหญ่เกินไปของหลินเสี่ยวอิงกลับอันตรายมาก จางซิ่วหลานจำได้ว่าในบันทึกประวัติศาสตร์เคยมีผู้บุกเบิกที่ถูกตัดทิ้งอยู่หลายคน
คนพวกนั้นทำธุรกิจเก่งมาก ช่วงแรกก็หาเงินได้เท่าคนอื่นหลายชั่วชาติ แต่สุดท้ายกลับถูกจับขัง
ต่อให้ภายหลังถูกปล่อยตัว ก็ได้รับผลกระทบอย่างหนัก พลาดโอกาสมากมาย
อีกส่วนหนึ่งถูกกระแทกจนไม่มีความกล้าทำธุรกิจอีก หดหัวกลับเข้าสู่กระดอง ใช้ชีวิตอย่างสูญเปล่า
จางซิ่วหลานไม่อยากให้หลินเสี่ยวอิงเดินอ้อมมากนัก จึงพูดเตือนอย่างสุภาพว่าแผนการดี แต่ปรับจังหวะก้าวได้
หลินเสี่ยวอิงที่เกิดใหม่สมองดีขึ้นจริงๆ ฟังนัยของจางซิ่วหลานออก พยักหน้ารับทราบด้วยความซาบซึ้ง
จางซิ่วหลานเห็นท่าทีของหลินเสี่ยวอิงก็พอใจ ยอมรับฟังคำเตือนก็พอแล้ว
ที่นี่ไม่ใช่ที่เหมาะจะคุยธุระ จางซิ่วหลานนัดกับหลินเสี่ยวอิงไว้ วันอาทิตย์หาช่วงเวลาคุยกัน หลินเสี่ยวอิงก็ลากลับไปอย่างมีความสุข
เวลาช่วงบ่ายผ่านไปเร็วมาก ถึงเวลาเลิกงาน จางซิ่วหลานรีบไปรับเด็กสามคนที่โรงเรียนแล้วตรงไปร้านอาหารของรัฐ