ท่านฉินตัดสินใจเงียบ ๆ ในใจ เขาจะส่งคนไปสืบสวนที่หมู่บ้านฉินเจียจวง สอบสวนทุกคน ตราบใดที่ใครมีพฤติกรรมผิดกฎหมาย ก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย
เขาไม่คิดแก้แค้นส่วนตัว เขาเพียงแต่รักษากฎหมาย!
นี่คือการตอบโต้ของทหารผ่านศึกสงครามต่อต้าน!
ฉินต้าจ้วงร้องไห้เสียงดังในวินาทีที่ประตูห้องสอบสวนปิดลง ในขณะนี้เองที่ฉินต้าจ้วงรู้สึกเสียใจจริง ๆ เสียใจอย่างที่สุด
หากรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ เมื่อก่อนเขาจะไม่สลับเด็กสองคนเด็ดขาด
ถ้าไม่ได้สลับเด็ก ด้วยความสามารถของฉินเซียว บางทีเขาอาจจะก้าวหน้าในกองทัพได้
แต่ตอนนี้ทุกอย่างพังพินาศ พังหมดแล้ว!
ท่านฉินไม่สนใจเสียงร้องไห้ข้างหลัง เขาก้าวเดินอย่างมั่นคงทุกย่างก้าว
จางซิ่วหลานหลังเลิกงานก็ไปรับเด็กสามคนก่อน จากนั้นกลับมาที่เขตบ้านพักก็รีบเตรียมอาหารเย็น ให้เด็กสามคนคอยดูไฟ แล้วจึงยืนรอพี่หม่าที่หน้าประตู
ไม่นานนัก พี่หม่าที่รีบกลับบ้านไปจัดเตรียมอาหารเย็นเรียบร้อยก็มา สองคนยิ้มให้กันแล้วเดินไปที่บ้านของตระกูลอวี๋ฝั่งตรงข้าม
อวี๋เย้าจู่นั่งบนเก้าอี้สีหน้าหม่นหมอง สายตาเหมือนอาบยาพิษ มองอะไรก็ดูมืดมน
นับตั้งแต่ฝังศพพ่อเฒ่า ชีวิตของอวี๋เย้าจู่ก็ไม่มีวันดีขึ้นสักวัน ทุกวันต้องเผชิญกับสายตาแปลก ๆ และเสียงเยาะเย้ย
เหล่านักงานมองอวี๋เย้าจู่เหมือนมองลิงในสวนสัตว์ ไม่งั้น เขายังไม่เท่าลิงด้วยซ้ำ
อย่างน้อยนักท่องเที่ยวที่มองลิงก็มีสายตาแห่งความยินดี