หลังจากที่จางซิ่วหลานเริ่มฝึกวิชา บุคลิกของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง นั่งอยู่ที่ไหนก็มีสายลมโชยมา จะพูดว่ามีจิตวิญญาณที่โดดเด่นก็ไม่เกินจริงเลยแม้แต่น้อย
กลิ่นอายของผู้ฝึกปราณไม่เพียงแต่ดูดี ยังทำให้คนอื่นรู้สึกอยากเข้าใกล้ ง่ายที่จะได้รับความชื่นชอบจากผู้อื่น
แน่นอนว่า นี่คือตอนที่จางซิ่วหลานยังไม่เปิดเผยนิสัยจริงของเธอ เธอถึงจะดูมีจิตวิญญาณที่โดดเด่น แต่เมื่อจางซิ่วหลานแสดงสีหน้าแบบมามุงดูแล้ว เอ่อ เธอก็เป็นแค่หญิงสาวธรรมดาคนหนึ่ง
หลังจากทักทายผู้คนรอบหนึ่ง สิ่งที่ทำให้จางซิ่วหลานประหลาดใจก็คือ ญาติฝั่งฉินคังจั้นไม่ได้มาสักคน ไม่มีแม้แต่คนเดียว!
เหมือนจะเห็นความสงสัยของจางซิ่วหลาน คุณนายฉินจึงจับมือจางซิ่วหลานแล้วพูดเสียงเบา "เราตัดขาดกับทางตระกูลฉินแล้ว ต่อไปตระกูลฉินของเราก็คือสาขาของเราเท่านั้น"
"ไม่มีสักคนที่ดีเลยเหรอ?" จางซิ่วหลานถามอย่างอยากรู้ เธออยากรู้จริงๆ นะ ว่าทำไมถึงไม่มีสักคนที่ดีเลย
คุณนายฉินพอพูดถึงเรื่องนี้ก็รู้สึกโกรธ พูดเสียงเบา "ไม่มี ฝูงนั้นไม่ใช่อะไรที่ดีเลย
พวกเขารู้กันหมดแล้วว่าฉินมู่กับฉินเซียวถูกสลับตัวกัน แต่กลับไม่มีใครแม้แต่คนเดียวที่เตือนเรา รวมถึงคนที่เราเคยช่วยเหลือด้วย
อีกทั้งครอบครัวของพี่สามีของฉินมู่ เพราะได้ยินข่าวแล้วอยากจะสืบเป็นการส่วนตัว กลับถูกพวกเขาทำร้าย เรื่องนี้ก็มีคนรู้ไม่น้อย
ถ้ามีสักคนที่มีใจเป็นธรรมเตือนเราสักคำ ก็คงไม่ทำให้ลูกชายของฉันถูกคนทำร้ายจนตาย