แม้หลังตระกูลเฟิ่งถูกปล่อยลงชนบท อวี๋เย้าจู่ก็ไม่ได้ถอยมือ เขายังซื้อตัวพวกโฉดในท้องถิ่นที่ครอบครัวเฟิ่งถูกส่งไปอยู่ ให้ลงมือทรมานสังหารครอบครัวเฟิ่ง
สุดท้ายเหลือเฟิ่งลี่จวนเป็นคนสุดท้ายของตระกูล อวี๋เย้าจู่ก็นึกขึ้นได้ว่าการฆ่าภรรยาคือทางสายตรง จะได้อยู่ในฐานะที่รุ่งเรืองรุ่งโรจน์
แต่เฟิ่งลี่จวนยังไม่ตายดี ฝ่ายตระกูลอวี๋กลับเจอเรื่องไม่ดีต่อเนื่องกัน แรกสุดพ่อแก่ล้มตาย แม่แก่เป็นอัมพฤกษ์
ต่อมาแม่แก่ตีลูกชายคนเล็กตาย ลูกชายคนที่สองคิดฆ่าแม่แก่ของอวี๋เย้าจู่กับลูกชายคนโตในครั้งเดียวสองเป้า
แม้ในที่สุดแม่แก่ของอวี๋เย้าจู่จะไม่ตาย แต่ลูกชายคนโตของเขาก็ตาย ตอนนี้ลูกชายคนที่สองถูกส่งเข้าโรงเรียนสำหรับเด็กและเยาวชนที่กระทำผิด ส่วนแม่แก่ถูกส่งลงชนบท
ระหว่างที่อวี๋เย้าจู่กำลังเกี้ยวพาราสีหน้าลู่จินเฟิ่ง เขายังรีบหย่าขาดกับเฟิ่งลี่จวนซะด้วย
"ฉันบอกให้นะ นี่ยังไม่ใช่จุดสำคัญ ของจริงที่ระเบิดกว่านี้อีก" เหล่าอู๋พูดอย่างลับลมคมใน
"ยังไม่ใช่จุดสำคัญอีกเหรอ แล้วอะไรคือจุดสำคัญล่ะ!" เหล่าเพื่อนรอบตัวเหล่าอู๋ร้องออกมา ตกตะลึงสุดขีด
ลู่จินเฟิ่งก็เริ่มสนใจขึ้นมา นึกไม่ถึงว่าอวี๋เย้าจู่จะเอาเธอไว้เป็นคนหล่อเลี้ยงตัวเองซะงั้น ฮึ ฮึ!
สนุกจริง ๆ เลยนะ!
"จุดสำคัญคือ อวี๋เย้าจู่น่ะเป็นขันที!" พอเหล่าอู๋พูดจบ สายตากวาดผ่านโต๊ะเพื่อนทั้งโต๊ะ ได้เห็นปากที่แหวะอ้าค้างเพราะตกตะลึงอย่างสมใจ
"ขะ...ขันที?" มีคนพูดตะกุกตะกัก ขันทีอย่างเขายังอยากจะคิดถึงลู่จินเฟิ่งอีก กล้าตัวจริงชะมัด