นึกถึงธนบัตรหนึ่งกำมือกับทองคำแท่งเล็กที่เก็บไว้ในพื้นที่มิติ จางซิ่วหลานแทบจะหัวเราะออกมา เธอจึงหลบกลับเข้าไปในพื้นที่มิติหัวเราะอยู่หลายตลบ ก่อนจะออกมาทำธุระอย่างอารมณ์ดี
เริ่มจากเพาะเมล็ดพันธุ์ที่ซื้อมาเมื่อวาน จะเรียกว่าเพาะก็แค่ขุดหลุมฝังดิน รดน้ำพุวิญญาณนิดหน่อย
ไม่ใช่ว่าจางซิ่วหลานขี้เกียจ แต่เธอไม่รู้จักวิธีปลูกผักต่างหาก
ปลูกเมล็ดพันธุ์ที่ซื้อมาหมดแล้ว จางซิ่วหลานจึงเริ่มฝึกฝน
รุ่งเช้า เสียงกรีดร้องแหลมก็ทำลายความเงียบของบ้านตระกูลฉิน ซุนพ่านตี้กอดหมอนแล้วร้องโวยวายราวกับเจอผี
ไม่นานฉินเหวินก็ถูกนางปลุกให้ตื่น อีกไม่กี่อึดใจฉินเหวินก็ร่วมวงกรีดร้องด้วย
เงินหาย! โดนขโมย! สองสามีภรรยารู้สึกเหมือนฟ้าถล่มดินทลาย
เสียงกรีดร้องของสองคนนั้นปลุกคนอื่นให้ตื่นด้วย พอรู้ว่าเงินพวกเขาหาย ก็มีคนแอบหัวเราะ มีคนเป็นกังวล
แน่นอน คนที่แอบหัวเราะก็หัวเราะได้ไม่นาน ก็ต้องเข้าร่วมวงกรีดร้อง เพราะเงินของพวกเขาก็หายเหมือนกัน
ส่วนสาเหตุที่เงินหาย ก็เพราะโชว์รวยไงล่ะ!
ฉินต้าจ้วงมือสั่นเทา ค้นห้องจนทั่ว หาเงินไม่ได้สักแดงเดียว ฉินอู่กับภรรยาค้นแม้แต่รูหนูจนคว่ำ ก็ไม่พบเงินแม้แต่สตางค์เดียว
นี่มันโดนขโมยหมดเกลี้ยงเลยนี่นา
ฉินต้าจ้วงคิดว่าบนคานอย่างน้อยก็น่าจะเหลือบ้าง ไม่คิดว่าเงินที่ซ่อนบนคานกับทองคำแท่งเล็กจะถูกขโมยจนเกลี้ยงเหมือนกัน
ตอนนั้นฉินต้าจ้วงหายใจไม่ออก ตาลุกวาวแล้วก็เป็นลมหมดสติไป
จางซิ่วหลานรู้เรื่องตอนกำลังทำงานอยู่ คนที่มาบอกข่าวก็คือป้าหวังซื่อ สีหน้าและน้ำเสียงของป้าหวังซื่อเต็มไปด้วยความดีใจที่เห็นคนอื่นเดือดร้อน