ฉินต้าจ้วงฝืนใจถามด้วยเสียงสั่นเครือ: "คุณสหาย พวกคุณ...พวกคุณเป็นใครกัน?"
"เราเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความสงบ นี่คือบัตรประจำตัวของเรา" เจ้าหน้าที่รักษาความสงบยื่นบัตรให้คนในตระกูลฉินดู
"ฉินหย่าจู่ต้องสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการลักพาตัวและขู่กรรโชก ตอนนี้เราออกหมายจับอย่างเป็นทางการตามกฎหมาย ขอให้คุณให้ความร่วมมือกับการสอบสวน หากกล้าขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ จะจัดการตามกฎหมาย"
เมื่อเห็นกระบอกปืนดำทะมึนและบัตรประจำตัวที่ประทับตราแผ่นดิน ต่างก็รู้ว่าครั้งนี้ฉินหย่าจู่ก่อเรื่องใหญ่เข้าจริงๆ
ฉินต้าจ้วงยังอยากแก้ตัว แต่เจ้าหน้าที่รักษาความสงบไม่เปิดโอกาสให้ พวกเขาคล้องกุญแจมือฉินหย่าจู่แล้วพาตัวไปทันที
คนในตระกูลฉินมองฉินหย่าจู่ที่ถูกพาตัวไป ตกใจสุดขีด ต่างพากันตามไปสอบถามสถานการณ์
จนกระทั่งจางซิ่วหลานกับลูกทั้งสามกลับมาจากโรงพยาบาล คนในตระกูลฉินก็สืบรู้แล้วว่าฉินหย่าจู่ก่อคดีอะไร
เฉียนต้าจวี๋ทนไม่ได้เป็นคนแรก นั่นคือหลานชายคนโปรดของนางแท้ๆ กลับถูกคนทำลายจนต้องติดคุก ความโกรธนี้เฉียนต้าจวี๋กลืนไม่ลง
ดังนั้นเฉียนต้าจวี๋จึงนำคนในตระกูลฉินอย่างเฉียนไหลตี้ ฯลฯ เดินทางมาที่บ้านเลขที่ 5 อย่างโกรธเกรี้ยว เตรียมหาเรื่องจางซิ่วหลานกับลูกทั้งสาม
พอเห็นแม่ลูกสี่คนหัวเราะคุยกันอยู่ในครัว เฉียนต้าจวี๋กับพวกยิ่งโมโหหนักขึ้น
"จางซิ่วหลาน อีสารเลวน้อย แกทำร้ายหลานฉัน แกยังมีหน้ามาหัวเราะ แกยังมีหน้ามาทำข้าว แกมันสารเลว..."