จางซิ่วหลานไม่คิดจะไว้หน้าคนในตระกูลฉินอีกแล้ว พอเห็นเพื่อนบ้านเริ่มแห่กันมามุง ก็รีบชี้ไปที่คนตระกูลฉินแล้วอธิบายเสียงดัง
“พวกคุณไม่รู้นี่นา เป็นฉินหย่าจู่ในตระกูลฉินนั่นแหละที่ทำตัวไม่เป็นคน”
เสียงนี้ดึงดูดความอยากรู้ของทุกคนได้ในทันที พวกเขาอยากรู้เหมือนกันว่าฉินหย่าจู่ทำผิดอะไร ถึงขนาดทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความสงบต้องใส่กุญแจมือต่อหน้าคนหมู่มาก
ต้องรู้ไว้ว่าถ้าเป็นเรื่องเล็กน้อยทั่วไป เจ้าหน้าที่จะไม่ใส่กุญแจมือเวลาพาตัวไปหรอก
จางซิ่วหลานไม่ได้ปิดบังอะไร รีบเล่าเรื่องที่ฉินหย่าจู่คบคิดกับอันธพาลให้ฟังทันที
ไม่เหลือพื้นที่ให้ตระกูลฉินได้อายเลยแม้แต่น้อย
ในยุคนี้บ้านไหนที่มีคนติดคุก ถือว่าไม่ใช่เรื่องน่าภาคภูมิใจเลยสักนิด ทั้งครอบครัวต้องพลอยเสียหน้าไปด้วย
ถ้าเป็นบ้านอื่นเจอเรื่องแบบนี้ คงหาทางปิดข่าวให้มิดชิด จะมามั่วแต่หาพวกพ้องมาหาเรื่องแบบคนตระกูลฉินได้ยังไง
คิดว่าจางซิ่วหลานยังเป็นคนนิ่งเงียบยอมโดนข่มเหงเหมือนแต่ก่อนอยู่อีกหรือไง
พอทุกคนได้ยินว่าฉินหย่าจู่คบคิดกับอันธพาลทำเรื่องลักพาตัวเรียกค่าไถ่ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
อยู่เป็นเพื่อนบ้านกับคนแบบนี้จะให้วางใจได้ยังไง?
ถ้าฉินหย่าจู่รู้ว่าบ้านพวกเขารวย แล้วมาลักพาตัวลูกของพวกเขาไปล่ะก็ จะทำยังไง?
เสียเงินยังพอพูดได้ เงินหายไปเดี๋ยวก็หาใหม่ได้ แต่ถ้าลูกหายไปล่ะ? นั่นไม่สามารถทำให้กลับมามีชีวิตได้อีก!
เพื่อนบ้านที่รู้ต้นสายปลายเหตุชี้หน้ามาด่าคนตระกูลฉิน อยากจะไล่พวกเขาออกจากซอยอูถงให้ไกลๆ เลยด้วยซ้ำ ไม่อยากอยู่เป็นเพื่อนบ้านกับคนแบบนี้
เฉียนต้าจวี๋ไม่คิดว่าจางซิ่วหลานจะเล่าออกมาให้หมดแบบนั้น เรื่องแบบนั้นมันพูดได้ที่ไหนกัน? พูดออกไปแล้วจางซิ่วหลานจะมีหน้ามีตาเหรอ?