ยายจางตบมือของจางซิ่วหลานออก แล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว นางคงคิดว่าลูกสาวปากมากคนนี้เอาอยู่ไม่ได้แล้ว กลับบ้านไปหาทางรับมือดีกว่า
ยายจางมาทั้งที น้ำยังไม่ทันได้ดื่มสักคำก็รีบจากไป กลัวว่าจางซิ่วหลานจะตามไปขอยืมเงิน
นั่นไม่ใช่ขอยืมเงิน แต่เป็นการเรียกหนี้ต่างหาก!
จนกระทั่งยายจางเดินออกจากประตูบ้านเลขที่ 5 ไปแล้ว จางซิ่วหลานถึงได้สีหน้าหมองคล้ำ เอาแต่คิดว่ายายแก่สุดกากคนนั้นช่างเหลือเกิน
ไม่รู้ว่ายายจะเชื่อหรือไม่ ดูท่าแล้วต้องทำใบฝากเงินปลอมขึ้นมาใบหนึ่ง
ยังไงก็เถอะ ไม่ว่าใครจากบ้านจางจะมา ก็ทำเป็นไม่มีเงินไว้ก่อน อยากยืมเงินของฉัน ก็ต้องดูว่าฉันจะยอมควักออกมาจ่ายหรือเปล่า ถ้าฉันไม่ยอมจ่าย เงินพวกนี้ก็ไม่มีทางหายไปแม้แต่สลึงเดียว
จางซิ่วหลานตัดสินใจได้แล้ว พอหันกลับมาก็มีรอยยิ้มกลับมาบนใบหน้า พูดด้วยรอยยิ้มว่า "เด็กๆ ยายพวกเราไปแล้ว เราเตรียมทำอาหารเย็นกันเถอะ"
เมื่อได้ยินว่ายายไปแล้ว เด็กสามคนที่กอดสิ่งของซ่อนอยู่ในห้องชั้นในก็อุ้มของออกมาอีกครั้ง ต่างคนต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ดูท่าก่อนหน้านี้ยายจางจะมาขโมยของที่บ้านไม่น้อย จนเด็กๆ ชินแล้ว
วางของให้เรียบร้อย แม่ลูกสี่คนก็เข้าไปในครัวด้วยกัน เริ่มหุงข้าวต้มก่อน แล้วค่อยเริ่มเด็ดผัก ล้างผัก หั่นผัก
ไม่นานนัก ในครัวก็มีเงาร่างหลายคนยุ่งวุ่นวาย
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในพริบตาก็ถึงเวลาเข้านอน จางซิ่วหลานอุ้มฉินอันพร้อมกับส่งเสียงเพลงกล่อมเด็กเบาๆ
ไม่นานฉินอันก็หลับไป จางซิ่วหลานเงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง ก็พบว่าลูกชายสองคนอีกห้องยังไม่หลับ