อวี๋ไหล่ไฉสามพี่น้องดูแลยายซ่งทุกวันแต่ก็ยังไม่ได้รับความดีความชอบ กลับต้องทนรับคำด่าทอ ทำให้สามพี่น้องเกิดความคิดชั่วร้ายขึ้น
ไม่ว่าจะทำยังไงก็ต้องถูกด่าถูกตี งั้นก็ให้ยายแก่คนนั้นตายไปซะเถอะ ขอแค่ยายแก่ตาย ชีวิตของพวกเขาก็จะกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน
อวี๋ไหล่ไฉทนยายซ่งไม่ไหวจริงๆ ไม่อยากเป็นลูกหลานที่กตัญญูแม้แต่น้อย และยิ่งไม่อยากคอยรับใช้ยายแก่ทุกวัน
ถ้าเมื่อก่อนยังพอทนได้ แต่หลังจากที่อวี๋ไหล่ไฉถูกอวี๋เย้าจู่หักซี่โครงไปสองซี่ เขาก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป
อวี๋ไหล่ไฉฝันอยากจะสลัดยายซ่งซึ่งเป็นภาระใหญ่ทิ้งไปให้ได้
เพื่อให้ยายซ่งตาย อวี๋ไหล่ไฉกับอวี๋ไหล่ซีก็ได้แต่ล้างสมองอวี๋ไหล่ฟู่ไม่น้อย หวังจะใช้มืออวี๋ไหล่ฟู่ฆ่ายายซ่งให้ตาย
ไม่คิดว่าอวี๋ไหล่ฟู่จะมีแรงน้อยเกินไป ฆ่าไม่ตายโดยตรง กลับทำให้ยายซ่งตื่นขึ้นมา
ยายแก่คนนี้ก็โหดเหี้ยมไม่แพ้กัน ถึงกับหยิบค้อนข้างมือขึ้นมาฟาด และฟาดติดๆ กันหลายที ทำให้หัวของอวี๋ไหล่ฟู่ทะลุเป็นรูเลือดโดยตรง
“ค้อนนั่นอยู่ห้องยายแก่ได้ยังไง?” อวี๋ไหล่ไฉถามเสียงเบา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่ยอมจำนน
“เหมือน... เหมือนตอนเย็นๆ พ่อเอาไปตอกอะไรบางอย่างในห้องยายแก่ แล้วก็... ลืมไว้ที่นั่น”
อวี๋ไหล่ซีอธิบายอย่างไม่แน่ใจ เขาไม่ได้เห็นกับตาเอง แค่เดาเอา
อวี๋ไหล่ไฉนึกย้อนไปอย่างละเอียด แล้วดูเหมือนจะเป็นอวี๋เย้าจู่หยิบเข้าไปจริงๆ ให้ตายเถอะ ทำมาทั้งหมดก็สูญเปล่า
สองพี่น้องกลัวคนจะเห็นความผิดปกติ ก็เลยหลบอยู่ในห้องไม่กล้าออกมาพบใคร ทำท่าทางเหมือนตกใจกลัว