“จางซิ่วหลาน แกกล้าใหญ่นี่นา ไม่ตรงกับที่เล่าลือสักนิด”
ชายร่างใหญ่เอ่ยปากก็เฉลยตัวตนของจางซิ่วหลานทันที เห็นได้ชัดว่าเขาเคยสืบประวัติของนางมาแล้ว
“ก็เฉยๆ ยังสู้พวกแกไม่ได้หรอก แกกล้าทำผิดกฎหมายกันขนาดนี้” จางซิ่วหลานยกมุมปาก “ตระกูลฉินคงไม่มีปัญญาจ้างพวกแกได้หรอกนะ”
จางซิ่วหลานลูบคางทำหน้าครุ่นคิด “ให้ฉันเดานะว่าพวกแกเป็นใครมาจากไหน”
“เหอะ แกฉลาดไม่เบา ตระกูลฉินตระกูลนั้นไม่มีปัญญาจ้างพวกเราได้จริงๆ แต่ว่าใครใช้ให้แกไปทำลายเรื่องใหญ่ของคนอื่นล่ะ”
“เรื่องใหญ่?” จางซิ่วหลานเลิกคิ้ว “ฉันไม่เคยทำเรื่องไม่ดีนะ ฉันน่ะ ทำแต่เรื่องดีๆ”
“เรื่องดี? เอาเถอะ ก็ถือว่าเป็นเรื่องดีสำหรับแก แต่แกไปทำลายเรื่องใหญ่ของใครบางคนเข้า แกก็ต้องตาย”
ชายร่างใหญ่พูดพลางเดินเข้าหาจางซิ่วหลาน ทำท่าทางน่าเกรงขามราวกับกำหนดชะตาชีวิตของนางได้แล้ว
ท่าทางมั่นอกมั่นใจนั้นชวนให้จางซิ่วหลานหัวเราะออกมา และทำให้นางเข้าใจได้ว่านี่คือการแก้แค้นจากสายลับศัตรู
แต่จะเป็นฝ่ายไหนของสายลับศัตรู จางซิ่วหลานก็ไม่รู้
อย่างไรเสีย ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายไหน คนตรงหน้าก็เป็นศัตรูหมด พวกมันไม่ใช่คนดี และสมควรถูกส่งเข้าคุกเพื่อรับโทษตามกฎหมาย แค่นั้นก็พอแล้ว
“จางซิ่วหลาน แกสบายใจได้ ฉันจะขายแกเข้าป่าลึก หาผู้ชายดีๆ ให้แก ให้แกมีลูกสิบเจ็ดสิบแปดคน
แล้วก็จะเลี้ยงลูกที่แกคลอดออกมาทั้งหมดให้เป็นลูกน้องเจ้าเมือง จะได้มั้ยล่ะ?”