จางซิ่วหลานขี่จักรยานออกจากสำนักงานเขตชุมชนมุ่งหน้าไปยังอู่หลี่ผู่ เฉียนต้าจวี๋เดินตามไปจนถึงปากตรอก พอเห็นว่าทิศทางของจางซิ่วหลานไม่มีปัญหาถึงได้หันหลังกลับ
แต่ตอนที่หันหลังกลับ ใบบนหน้าของเฉียนต้าจวี๋เผยสีหน้าโหดเหี้ยม เธอรู้สึกว่านับตั้งแต่จางซิ่วหลานอาละวาด โชคชะตาของตระกูลฉินก็ไม่เคยดีขึ้นเลย มีแต่เจอเรื่องร้ายๆ ไม่หยุด
อย่างแรกคือเงินในบ้านถูกขโมยจนเกลี้ยง ต่อมาฉายจู่ก็ติดคุก ได้ยินว่าต้องขังอีกหลายปี
หลังจากนั้นฉินอู่ก็ล้มป่วยจนเป็นอัมพาต ตอนนี้ฉินซานยาก็ขโมยเงินหนีตามผู้ชายนอกบ้านไปอีก เรื่องแล้วเรื่องเล่า ต้นเหตุล้วนมาจากจางซิ่วหลานทั้งนั้น
เฉียนต้าจวี๋คิดว่า ขอแค่จางซิ่วหลานหายไป ทุกอย่างก็จะกลับเข้าที่เข้าทาง โชคชะตาของครอบครัวพวกเขาจะได้กลับมาเร็วๆ
แล้วพอจางซิ่วหลานหายไป งานของจางซิ่วหลานยังขายได้ราคาดีอีกด้วย ส่วนไอ้เด็กเปรตสามคน สายตาเฉียนต้าจวี๋ยิ่งโหดร้ายลง
ลูกแหง่สามคนที่เลี้ยงไม่รู้คุณ ไม่ต้องเลี้ยงก็ได้ หาโอกาสขายทิ้งให้สิ้นเรื่องสิ้นราว
จางซิ่วหลานขี่จักรยานมาถึงอู่หลี่ผู่ พบว่าตึกบ้านเรือนแถวนี้ดูหรูหราน้อยกว่าที่อื่นมาก พวกคนเกเรก็เยอะกว่าที่อื่นด้วย
ตั้งแต่เธอก้าวเข้าสู่อู่หลี่ผู่ เจอเรื่องชกต่อยกันถึงสองครั้ง
ที่นี่ดูจะวุ่นวายจริงๆ นะ? หรือว่าลมแห่งการปราบปรามอย่างหนักจะยังไม่พัดมาถึง? จางซิ่วหลานแปลกใจแต่ก็ยังขี่ต่อไป