บทที่ 10 ความยินดี
โหวกุ้ยหลานกับหยางเจ้าเซินย่อมไม่เข้าใจความในใจของลูกสาว ทั้งสองเพียงแต่เสียดายและกลัดกลุ้มที่ต้องเสียญาติดี ๆ ไป ช่วงนี้เป็นช่วงที่งานยุ่งที่สุด พวกเขาไม่มีเวลามาสนใจเรื่องนี้ ต้องตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ทำงานจนค่ำ รีบเกี่ยวข้าวสาลีเก็บเกี่ยวให้ทัน
ยุ่งอยู่หลายวันกว่าจะเกี่ยวข้าวสาลีเสร็จ ชิงอวี้ก็จะกลับไปที่ตัวอำเภอแล้ว โหวกุ้ยหลานไม่ได้ห้าม พวกเขาสามคนช่วยกันทำไร่ไม่กี่หมู่ที่บ้านก็ไม่ลำบาก ให้ลูกสาวอีกคนออกไปหาเงินข้างนอกบ้างก็ดี
หลังพ่อแม่ลงแปลงนา ชิงอวี้ก็ลงกลอนประตูใหญ่ ต้มน้ำร้อนไว้เตรียมอาบน้ำที่บ้าน หลายวันที่กลับมา เธอเหงื่อออกเหม็นเปรี้ยวไปทั้งตัวทุกวัน แถมยังเหนื่อยแทบแย่ จะกลับไปตัวอำเภอทั้งทีก็ควรอาบน้ำสักหน่อย
ที่บ้านไม่มีที่ให้อาบน้ำ โรงอาบน้ำในตำบลปกติมักไปกันแค่ตอนหน้าหนาว พอถึงหน้าร้อน เธอกับน้องสาวก็จะต้มน้ำร้อน เอากะละมังยางใบใหญ่ที่ใช้ซักผ้ามาวางในห้องของตัวเอง แล้วเช็ดตัวอาบน้ำกัน วิธีนี้สะดวกดีในหน้าร้อน
อาบน้ำเสร็จก็เปลี่ยนเสื้อเชิ้ตที่เถียนเสี่ยวฟางให้มา ส่วนกางเกงก็เป็นตัวเก่าที่มีอยู่แล้ว ชิงอวี้ตั้งใจแน่วแน่ว่าพอได้เงินคราวหน้าจะไปซื้อกระโปรงสักตัว ช่วงนี้อากาศร้อน ใส่กางเกงขายาวแบบนี้ร้อนเหลือเกิน
ไม่มีของอะไรให้ต้องเอาไป มีแค่เสื้อผ้าหน้าร้อนของตัวเองไม่กี่ชุด เธอไปยืมจักรยานจากบ้านข้าง ๆ แล้วนั่งอยู่ในลานบ้าน เฝ้าดูข้าวสาลี คอยไล่ไก่กับนกกระจอก พลางรอน้องสาวกลับมาส่ง เธอบอกชิงชิงไว้แล้วว่าให้กลับมาช้ากว่าปกติหน่อย