บทที่ 11 เลือกภรรยาต้องเลือกคนมีคุณธรรม
ชิงอวี้ไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดกัวเซี่ยวเฉิงที่หน้าตาหล่อเหลาถึงยอมแต่งงานกับเถียนเสี่ยวฟางที่หน้าตาธรรมดา ในสายตาของเธอ กัวเซี่ยวเฉิงน่าจะหาคู่ที่ดีกว่านี้ได้ เถียนเสี่ยวฟางไม่เพียงอ้วน แต่ยังตัวเตี้ยอยู่บ้าง ตาชั้นเดียว จมูกก็ไม่โด่ง แทบไม่เกี่ยวข้องกับคำว่าสวยเลย แต่แม่สื่อกลับผูกคนสองคนแบบนี้เข้าด้วยกัน ทำให้ชิงอวี้ทั้งเสียดายและคิดไม่ตก
บ่ายวันอาทิตย์อีกวันหนึ่ง กัวเซี่ยวเฉิงออกไปเล่นบอล เถียนเสี่ยวฟางอ่านหนังสืออยู่ครู่หนึ่ง แต่เพราะอากาศอบอ้าว เธอจึงวางหนังสือลง นั่งบนเสื่อเย็นบนพื้นหยอกเล่นกับลูกสาวไปพลาง คุยกับชิงอวี้แก้เบื่อไปพลาง ชิงอวี้จึงรวบรวมความกล้าถามเถียนเสี่ยวฟางว่า “พี่คะ พี่กับพี่เซี่ยวเฉิงของฉันรักกันเอง หรือมีคนแนะนำให้รู้จักกันคะ?”
เถียนเสี่ยวฟางมองชิงอวี้ที่ทำหน้าจริงจังแล้วหัวเราะ “ถามเรื่องนี้ทำไมล่ะ หรือมีคนมาทาบทามให้เธอแต่งงานแล้ว?”
แก้มของชิงอวี้ร้อนผ่าวขึ้นมา “ที่บ้านฉัน ผู้หญิงทุกคนก็ได้คนกลางแนะนำให้ทั้งนั้นค่ะ”
“พี่กับเขาก็มีคนแนะนำเหมือนกัน แค่คนกลางคนนั้นเป็นแม่เขา” เถียนเสี่ยวฟางพูดจบก็หัวเราะออกมา
ชิงอวี้ประหลาดใจยิ่งกว่าเดิม สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“แปลกใจใช่ไหมล่ะ? แม่สามีของพี่เคยสอนหนังสือที่โรงเรียนประถมเหมือนกัน เรานับว่าเป็นเพื่อนร่วมงานกัน เพียงแต่หลังเกษียณแล้วสุขภาพของเธอไม่ค่อยดี เลยให้เราหาคนมาช่วยดูแลเด็ก ค่าจ้างของเธอแม่สามีเป็นคนออกให้นะ”
“อ้อ”
“แม่สามีพี่เป็นคนดีมาก ตอนนั้นพี่เองก็แปลกใจเหมือนกัน เธอก็รู้ว่าพี่ชายของเธอหน้าตาดี มีคนตั้งมากมายบอกว่าพี่กับเขาดูไม่เหมือนสามีภรรยากัน แม่สามีเป็นคนชักนำให้เรารู้จักกัน เธอบอกว่าเลือกภรรยาต้องเลือกคนมีคุณธรรม” เถียนเสี่ยวฟางพูดด้วยรอยยิ้ม