กู้ซูเดินมาจากที่ไหนสักแห่งพร้อมกับฉินหยุนโจว
“พี่มาแล้ว เร็วเข้า บอกพวกเขาเลยว่าสวีซุ่ยสารเลวไร้ยางอายทรยศพี่ไปควงผู้ชายอื่น แล้วถูกพี่จับได้คาเตียง”
กู้ซวงเห็นพี่น้องแท้ ๆ ที่เพิ่งยอมรับกลับมา เธอก็วิ่งเข้าไปกอดแขนเขาพร้อมเขย่าโดยไม่ทันคิด
แต่วินาทีต่อมา มือของเธอก็ถูกปัดออก
เธอเงยหน้าขึ้นทันใด มองชายตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ
“พี่ ฉันเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของพี่นะ ฉันกำลังช่วยพี่อยู่นะ”
ผู้หญิงคนนั้นทรยศพี่แล้วจะมีดีอะไร
แววตาของกู้ซูเคร่งเครียด “ฉันไม่ได้ต้องการให้เธอมาช่วยอะไร และสวีซุ่ยก็ไม่ได้ทรยศฉัน”
กู้ซวงค่อย ๆ ใจเย็นลง
“ไม่ เป็นไปไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นพี่บอกฉัน บอกทุกคนสิ ว่าคืนนั้นในห้องหอของพี่มีชายชู้หญิงชู้เป็นใครกัน”
“พี่ ยังชอบสวีซุ่ยอยู่หรือเปล่า ทำแบบนี้มันมีความหมายอะไร ผู้หญิงคนนั้นทรยศพี่แล้ว อีกไม่กี่วันก็จะแต่งงานกับชายอื่น พี่ยังจะภักดีกับเธออีก”
ในโลกนี้มีหญิงสาวดี ๆ ตั้งมากมาย แต่เขากลับไม่มอง เลือกที่จะเห็นผู้หญิงที่ไม่รู้จักพอคนนี้
และเพื่อผู้หญิงคนนี้ ยังทำให้เธอผู้เป็นน้องสาวต้องอับอายต่อหน้าคนอื่นอีก
กู้ซูขมวดคิ้ว “คืนนั้นไม่มีใครเลย พวกคุณฟังผิดกันไปเอง”
“ตอนนั้นหลายคนเฝ้าอยู่หน้าประตู ถ้าข้างในมีคนจริง ๆ แล้วพวกเขาจะไม่เห็นเงาใครได้อย่างไร”
ฉินหยุนโจวผงกศีรษะเล็กน้อย “มีเรื่องหนึ่งที่ทุกคนเข้าใจผิด ครอบครัวฉินกับครอบครัวสวีมีสัญญาหมั้นหมายกันมานานแล้ว ดังนั้นตอนนี้คู่หมั้นของสวีซุ่ยจึงเป็นผม”