เขาสุ่มออกโจทย์ขึ้นมาข้อหนึ่ง “เยาเยา 246 บวก 432 เท่ากับเท่าไร”
เยาเยานอนซบอยู่ในอ้อมอกแม่ คิดไม่ทันไรคำตอบก็หลุดออกมาทันทีด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้แบบเด็ก ๆ
“ข้อนี้ง่ายมากเลยค่ะ 246 บวก 432 เท่ากับ 678”
“คุณพ่อคะ หนูคิดถูกไหมคะ” เยาเยาดูเหมือนไม่เข้าใจว่าทำไมคุณพ่อถึงออกโจทย์ง่าย ๆ แบบนี้มาทดสอบ เธอกะพริบดวงตาเรียวสวยราวกับลูกแมวน้อย
ระหว่างตอบแทบไม่มีช่วงที่ต้องใช้ความคิดเลย รวดเร็วเสียจนเหมือนไม่ได้คิดด้วยซ้ำ
แต่คำตอบกลับถูกต้อง
ปีนี้เยาเยาเพิ่งอายุสี่ขวบ ยังไม่เคยเข้าเรียนอย่างเป็นทางการ เคยเรียนที่โรงเรียนอนุบาลเพียงปีเดียว ซึ่งความจริงแล้วก็คล้ายกับสถานรับเลี้ยงเด็กมากกว่า ปกติแทบไม่ได้เรียนหนังสือ ส่วนใหญ่พาเด็ก ๆ เล่นกัน
เด็กวัยนี้ส่วนมากยังคิดเลขบวกลบไม่เกินยี่สิบไม่ค่อยได้ด้วยซ้ำ
ฉินหยุนโจวกับสวีซุ่ยชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาที่มองลูกสาวพลันซับซ้อนขึ้นหลายส่วน
จากนั้นสามีภรรยาก็ออกโจทย์บวกลบเลขไม่เกินสามหลักให้เธอต่อกันอีกหลายข้อ กระทั่งโจทย์คูณหารเลขไม่เกินสองหลักก็ยังมี
เยาเยาตอบถูกทุกข้อโดยไม่มีข้อยกเว้น แถมยังคิดเลขในใจเสร็จภายในสามวินาทีทั้งหมด
เห็นได้ชัดว่าเยาเยาไวต่อเรื่องตัวเลขกว่าคนวัยเดียวกันส่วนใหญ่มากจริง ๆ
ไม่นานนัก เหยียนเหยียนก็วาดรูปเสร็จ เขายื่นภาพให้ฉินหยุนโจวกับสวีซุ่ยดู ชี้ไปยังคนในภาพแล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า