ในที่สุดก็ห่างไกลจากสถานที่แห่งนั้น ห่างไกลจากกู้ซวงแล้ว
เหมือนอากาศก็สดชื่นขึ้นไม่น้อย
มือของทั้งสองคนค่อยๆ คลายออก
“เรื่องของกู้ซวง ขอโทษนะ ที่เธอคอยหาเรื่องคุณ ก็เกี่ยวข้องกับผมไม่น้อย” ฉินหยุนโจวหยุดฝีเท้า สายตามองลงที่ตัวสวีซุ่ย
ก่อนหน้านี้สวีซุ่ยเคยไปตื้อฉินหยุนโจว
มีครั้งหนึ่งถูกกู้ซวงพบเข้าโดยบังเอิญ จากนั้นมา เธอก็เริ่มหาเรื่องสวีซุ่ย แถมหลังจากกู้ซูถูกรับตัวกลับตระกูลกู้ สวีซุ่ยก็เคยมีความสัมพันธ์แบบนั้นกับกู้ซูมาก่อน ความเป็นศัตรูที่กู้ซวงมีต่อสวีซุ่ยเลยยิ่งมากขึ้น
“ไม่เป็นไร ยังไงฉันก็โต้กลับไปแล้ว” สวีซุ่ยส่ายหน้า
ฉินหยุนโจวไม่พูดถึงเรื่องไม่สบายใจพวกนั้นอีก
“บ้านได้รับการอนุมัติแล้ว ยังเช้าอยู่ คุณอยากไปดูก่อนไหม มีอะไรต้องจัดเพิ่ม พรุ่งนี้ผมกะว่าจะไปที่กองพลหงซานที่อยู่ใกล้ๆ หาช่างไม้เก่าแถวนั้นมาทำเฟอร์นิเจอร์สักหน่อย”
สภาพบ้านในเขตบ้านพักครอบครัวไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ที่ตั้งของกองกำลังก็ห่างไกลเกินไป ของใช้พวกสิ่งของเครื่องใช้ก็ไม่เหมือนที่อื่น เฟอร์นิเจอร์เก่าทรุดโทรม ถ้าอยากได้ใหม่ก็ต้องควักเงินจ้างคนทำเอาเอง
ที่ที่สะดวกที่สุดจากกองกำลังก็คงหนีไม่พ้นกองพลหงซานที่อยู่ใกล้ๆ นี่
หัวหน้ากองพลหงซานเป็นคนมีความสามารถ ครอบครัวของเขาทำช่างไม้มาตั้งแต่รุ่นพ่อรุ่นแม่ ลูกชายหลายคนก็เรียนวิชานี้ไปด้วย ถึงแม้จะเทียบฝีมือในเมืองไม่ได้ แต่ก็ใช้การได้ดี วัสดุพวกเนื้อไม้ก็แข็งแรง ราคาก็ไม่แพง