ดังนั้น จึงมีคนเก่ง ๆ บางคนที่นำจักรยานเก่ามาดัดแปลงใหม่ แล้วขายต่อในราคาถูก
พวกที่มาสถานีรับซื้อของเก่าและจับจ้องของชิ้นใหญ่อย่างจักรยานกับนาฬิกาเก่า ๆ ต่างก็คิดแบบนี้กันทั้งนั้น
แต่ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเป็นคนโง่
ของที่พอใช้ได้สักหน่อย ก็ถูกคนหยิบไปตั้งแต่แรกแล้ว
ป้าหงมั่นใจว่าของที่สวีซุ่ยหยิบไป ต้องเอาไปดัดแปลงเป็นอะไรที่มีค่าไม่ได้แน่
สวีซุ่ยเห็นอีกฝ่ายไม่ยอมยื่นมือมารับเงิน เธอก็ยื่นเงินแปดเหมาในมือส่งให้อีกครั้ง "เปล่าค่ะ แค่เอาไปฝึกซ้อมเฉย ๆ"
ของที่ขยะกว่านี้เธอก็เคยเห็นมาแล้ว พวกนี้พอจะประกอบเป็นของมีประโยชน์ได้สักชิ้น ขายต่อก็น่าจะพอเป็นค่ากินอยู่เดือนนี้
ป้าหงได้ยินว่าเปล่า สีหน้าที่เคยกระตือรือร้นก็หุบกลับทันที หล่อนรับเงินไปพลิกนับ "ได้แล้ว เอาไปเถอะ"
"แต่เด็กสาวอย่างเธอจะขนของหนักขนาดนี้ไหวรึ..."
พูดยังไม่ทันจบประโยค
ป้าหงก็อึ้งไปทันที
เศษอะไหล่เครื่องยนต์กลไกมากมายกองรวมกันจนเกือบเท่าตัวเด็กสาวคนนี้แล้ว
แต่เธอกลับหาเชือกมาร้อยของพวกนั้น แล้วลากไปด้วยมือเดียวอย่างสบาย ๆ ไม่รู้จะนึกว่าลากสำลีก้อนเบา ๆ
อยู่นานทีเดียว กว่าร่างผอมบางนั้นจะลากของกองโตเดินออกไป
ป้าหงถึงได้สังเกตเห็นว่า อีกฝ่ายไม่รู้ตอนไหนเอาแผ่นไม้กลมง่าย ๆ มารองไว้ด้านล่าง ถึงได้ลากของมากขนาดนี้อย่างง่ายดาย
แววตาของหล่อนฉายประกายแปลกใจ
หือ?
เมื่อกี้มีแผ่นไม้พวกนั้นสักแผ่นไหมนะ หล่อนจำไม่ได้เลยว่าสถานีรับซื้อของเก่าจะมีของใช้งานได้แบบนี้
